Uzasadnienie
Strona skarżąca w złożonej skardze zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania jej przed sądem. Wniosek powyższy został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym do strony skierowano wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie strona nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku domagając się zwolnienia w całości od obowiązku uiszczania kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 246 (1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona podała, że obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w [...], nie pracuje, nie osiąga żadnych dochodów i nie posiada żadnych kosztowności. W dalszej części urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy strona wykazała, że jest osobą samotną, nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, jak również zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Strona podniosła również, iż w areszcie nie została zatrudniona z uwagi na brak pracy.
Stwierdzić należy, że sytuacja materialna wykazana przez stronę we wniosku o przyznanie prawa pomocy, daje podstawy do uznania, że zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strona nie posiadając żadnego majątku, ani dochodów nie jest bowiem w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania sądowego.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.