Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał skarżącemu K. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat S. S., któremu skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa.
W dniu 27 marca 2009 r. adwokat S. S. złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 grudnia 2008 r. oddalającego skargę K. P., wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oraz oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone na jego rzecz ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym wysokość opłat za czynności adwokatów jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz.1348 ze zm.; dalej jako: rozporządzenie w sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej).
W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna wynagrodzenia adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w związku ze zwolnieniem z obowiązków poprzedniego pełnomocnika skarżącego – adwokata K. J., adwokat S. S. został wyznaczony i zgłosił się do udziału w postępowaniu, przedstawiając stosowne pełnomocnictwo, już po doręczeniu skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, stawka jego wynagrodzenia w przedmiotowej sprawie wynosi 75 % stawki minimalnej wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, czyli 180 złotych. Kwota ta powinna zostać podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia), czyli o 22%.
Z tych względów działając na podstawie art. 250 w związku z art. 160 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.