Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 lipca 2010r. T. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego rzeczy pojazdem niezgłoszonym do licencji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2010r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 320 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2010r. (karta 15 akt).
W dniu 6 września 2010r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 320 zł, a w dniu 7 września 2010r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia tego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Z akt sprawy nie wynika, by zachodziły okoliczności czyniące wniosek o przywrócenie terminu niedopuszczalnym (art. 86 § 2, art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a).
Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 30 sierpnia 2010r., przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 6 września 2010r. zaś wniosek o przywrócenie terminu złożony został w dniu 7 września 2010 r., zatem należało przyjąć, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.
Z art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz., 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.).
W świetle argumentów podniesionych we wniosku należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. We wniosku skarżący wyjaśnił, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał jego syn i przesyłkę przekazał jemu dopiero w dniu 6 września 2010r., a ponadto skarżący nie udzielał synowi pełnomocnictwa do odbioru korespondencji. Podnieść jednak należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że przedmiotowa przesyłka nie została jemu doręczone, lecz jego synowi. Z dowodu doręczenia tego wezwania (karta 15 akt) wynika bowiem, że doręczenie nastąpiło do rąk skarżącego, ponieważ w miejscu potwierdzenia przez adresata odbioru przesyłki widnieje podpis "L. T.".
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało odmówić przywrócenia termin do uiszczenia wpisu od skargi.