Uzasadnienie
Pismem datowanym na 26 listopada 2012 r. K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2012 r., nr [...], w przedmiocie określenia kwoty długu celnego.
Zarządzeniem z dnia 8 października 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu, zaś zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2014 r. (I GZ 119/14).
Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2014 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało doręczone w dniu 18 sierpnia 2014 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu, nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został (ponownie) wezwany do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 28 lipca 2014 r. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 sierpnia 2014 r. Jak wynika z adnotacji na potwierdzeniu odbioru (k. 173 akt sąd.) pismo w placówce pocztowej odebrał W. G. – pełnomocnik pocztowy. Doręczenie było zatem prawidłowe (art. 37 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe; Dz. U. poz. 1529). Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 25 sierpnia 2014 r., skarżący nie uiścił wpisu, nie składał też wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący był prawidłowo pouczony o skutkach zaniechania czynności uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.