Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 marca 2015 r. J. P. wniósł do L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie na przewlekłość postępowania i niezałatwienie w terminie przez Starostę B. sprawy z wniosku o uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez wykonawcę prac geodezyjnych i kartograficznych.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał zażalenie za nieuzasadnione.
Pismem z [...] kwietnia 2015 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie z 8 kwietnia 2015 r., żądając jego uchylenia jako naruszającego prawo.
W odpowiedzi na skargę L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. o uznaniu za nieuzasadnione zażalenia skarżącego na przewlekłość postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 37 w związku z art. 123 k.p.a.
W myśl art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a., organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powyższego wynika zatem, że właściwy do rozpatrzenia zażalenia organ albo uznaje je za uzasadnione i wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, albo uznaje zażalenie za nieuzasadnione. Przywołany przepis nie określa, w jakiej formie organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia ma to zażalenie rozstrzygnąć. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.
W świetle powyższego, postanowienie wydane w wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nierozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie wydane w wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, nie przysługuje od niego również zażalenie, co wynika z art. 141 § 1 w związku z art. 37 k.p.a. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również inny akt lub czynność organu z zakresu administracji publicznej dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).
W orzecznictwie podkreśla się, że złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji, a zatem nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie (por. postanowienia NSA z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 74/13; z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1014/11; z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 33/11).
Z powyższego wynika, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie mieści się w katalogu czynności i aktów, o których mowa we wskazanym art. 3 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.