Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 marca 2018 r. odmówiono stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Odpis wskazanego postanowienia doręczono skarżącej Spółce w dniu 17 marca 2018 r. (k. 37 akt sądowych).
Strona skarżąca pismem z dnia 21 marca 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 marca 2018 r.) wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., do czynności, o których mowa w § 1, należą w szczególności: wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Na mocy art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Według zaś art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Objęte rozpoznawanym sprzeciwem postanowienie referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 5 marca 2018 r. doręczono stronie skarżącej w dniu 17 marca 2018 r., wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (sprzeciwu). Dlatego ostatnim ustawowym dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 26 marca 2018 r. Tymczasem strona skarżąca wniosła sprzeciw dopiero w dniu 28 marca 2018 r., a więc już po upływie ustawowego terminu. Stąd uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu obligowało Sąd do jego odrzucenia, jako wniesionego po terminie.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.