Uzasadnienie
W piśmie z dnia 25 września 2019 r. "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 sierpnia 2019 r. o odrzuceniu zażalenia.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w tym przepisie.
Podkreślenia wymaga, że konieczną przesłanką zaskarżenia postanowienia jest fakt jego istnienia. Nie można skarżyć do sądu orzeczenia nieistniejącego, a zatem niefunkcjonującego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji.
W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z niedopuszczalnością z innych przyczyn mamy do czynienia m. in. w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia.
W niniejszej sprawie sąd nie wydał w dniu 28 sierpnia 2019 r. postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Wobec tego, nie istnieje przedmiot zaskarżenia, który mógłby podlegać weryfikacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatem zażalenie skarżącej jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.