Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 lipca 2013 r. skarżąca K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], dotyczące przekazania zażalenia skarżącej na postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2015 r., Nr. [...] wraz z aktami administracyjnymi Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, zaś stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., przy którym przekazano zażalenie skarżącej na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2015 r., Nr. [...] wraz z aktami administracyjnymi.
W ocenie Sądu przekazanie przez organ I instancji zażalenia strony do organu wyższego stopnia nie jest żadną ze spraw wymienionych w przytoczonych wyżej punktach 1-8 artykułu 3 § 2 p.p.s.a. W świetle art. 133 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a. nie budzi wątpliwości, że przekazanie zażalenia nie następuje w drodze decyzji administracyjnej ani postanowienia. Przekazanie środka odwoławczego nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa.
Czynność taka jest tylko etapem postępowania odwoławczego (zażaleniowego) i nie powoduje nawiązania żadnego stosunku administracyjnego, z którego wynikałyby dla strony jakieś uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że skarga na powyższe pismo nie jest dopuszczalna, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.