Uzasadnienie
W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Wymogi pisma określają przepisy art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zastosowanie mieć zatem będzie przepis art. 177a p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz art. 178 p.p.s.a, który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z przytoczonych przepisów, stosowanych odpowiednio do zażalenia wynika, że jeżeli zażalenie zawiera braki formalne, przewodniczący wzywa do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odnosząc się do sprawy stwierdzić należy, że postanowieniem z 30 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. H. i S. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W dniu 27 grudnia 2022 r. A. H. i S. K. (dalej jako "skarżący") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo z 22 grudnia 2022 r., zatytułowane "odpowiedź na postanowienie z dnia 01.12.2022r. otrzymane w dniu 19.12.2022r." (k. 247 akt sprawy).
Powyższe pismo skarżących Sąd potraktował na mocy zarządzenia z 7 lutego 2023 r. jako zażalenia na postanowienie z 30 listopada 2022 r. o odrzuceniu skargi (k. 262 akt sprawy).
Zarządzeniem z 16 lutego 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez złożenie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia został doręczony A. H. jako skarżącej i jako pełnomocnikowi S. K. 28 lutego 2023 r. (potwierdzenie odbioru – k. 267). Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał w dniu 7 marca 2023 r. Mimo upływu terminu braki zażalenia nie zostały usunięte.
Skarżący złożyli wprawdzie pismo nadane w urzędzie pocztowym 6 marca 2023 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie 8 marca 2023 r. (k. 268), jednak do pisma tego nie dołączyli odpisu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, a jedynie odpisy pism z 17 listopada 2022 r. i 29 stycznia 2023 r., które doręczone zostały organowi (k. 270). Skarżący nie usunęli zatem braków zażalenia na postanowienie z 30 listopada 2022 r.
Z tych przyczyn zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.