Uzasadnienie
Pełnomocnik J. B. – L. B. pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył na urzędowym formularzu w dniu 24 września 2012 r., domagając się przyznania mu (a nie skarżącemu) zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 25 października 2012 r., referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi skarżącego przyznania prawa pomocy.
Na powyższe postanowienie L. B. wniósł sprzeciw.
W wyniku ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. odmówił L. B. przyznania prawa pomocy.
W piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r. (data nadania), pełnomocnik skarżącego – L. B. oświadczył, że podtrzymuje wniosek o udzielenie prawa pomocy w "pełnym wymiarze", złożony poprzednio na urzędowym formularzu wraz kserokopiami dokumentów w ilości 68 sztuk.
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 96/12, referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania L. B. prawa pomocy z uwagi na to, że okoliczności sprawy uzasadniające zmianę wspomnianego wyżej postanowienia nie uległy zmianie.
W pismach z dnia 4 stycznia 2013 r. i 18 stycznia 2013 r. L. B. wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Powyższy przepis uzależnia możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie od zmiany okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jaki i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż, to które zostało wydane wcześniej (komentarz do art. 165 p.p.s.a. B. Dauter [w]: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 443).
W rozpoznawanej sprawie L. B. wnosił już o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. odmówił L. B. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Powyższe postanowienie stało się prawomocne w związku z niewniesieniem środka zaskarżenia.
Wniosek pełnomocnika skarżącego z dnia 17 grudnia 2012 r. jest kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i obejmuje tożsame żądanie z tym, jakie zawarte zostało we wniosku, co do którego Sąd rozstrzygał wspominanym wyżej prawomocnym postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. L. B. podtrzymuje w nim żądanie udzielenia mu jako pełnomocnikowi J. B. prawa pomocy w "pełnym wymiarze" na podstawie złożonego wcześniej urzędowego formularza wniosku wraz z załącznikami. W ocenie Sądu, nie ma więc podstaw do zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.