Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 848/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J.F. na decyzję Wojewody L.z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Postanowieniem o stwierdzeniu prawomocności, z dnia 16 kwietnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 28 marca 2014 r.
Skargą datowaną na dzień 15 października 2014 r. J. F. zażądał wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 848/13.
Sąd, na podstawie zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 21 stycznia 2015 r., wezwał skarżącego do usunięcia, w terminie siedmiu dni, braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących zachowanie terminu do wniesienia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2015 r.
Mimo upływu terminu, skarżący nie ustosunkował się do wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach art. 270 – 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a. Przepisy te wskazują przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to tzw. podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania.
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
Należy przy tym wskazać, że brak ustawowej podstawy wznowienia oznacza, że podstawa ta, mimo jej wskazania w skardze, w rzeczywistości nie istnieje. Ogólne sformułowanie podstawy poprzez powołanie, tak jak w niniejszej sprawie, na okoliczność popełnienia przestępstwa i sfałszowania dokumentu, oznacza, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
Skarżący został prawidłowo zobowiązany do wskazania podstaw wznowienia w kontekście przepisów art. 271- 274 p.p.s.a. – pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postepowania. J. F. nie udzielił odpowiedzi na zobowiązanie Sądu w wyznaczonym terminie.
Tak więc ze skargi o wznowienie postępowania sądowego nie wynika na jakiej podstawie skarżący żąda wznowienia postępowania sądowego.
Ponadto zgodnie z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie strony możliwości działania lub braku należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W razie wątpliwości, co do zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postepowania, Sąd może wezwać zgłaszającego skargę do uprawdopodobnienia tych okoliczności (art. 280 § 2 p.p.s.a.). Taka sytuacja zachodziła w rozpoznawanej sprawie.
Skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie uprawdopodobnił jednak okoliczności umożliwiających ustalenie, czy jego skarga została wniesiona w ustawowym terminie.
Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Sąd zatem odrzuci skargę, gdy brak jest któregokolwiek z powyższych wymagań oraz gdy w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełni braków skargi.
Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem skarga J.F. o wznowienie postepowania sądowego nie spełnia wymagań wskazanych w art. 279 p.p.s.a oraz skarżący nie odpowiedział na wezwanie sądu do uzupełnienia braków skargi.
Wobec powyższego, należało odrzucić skargę w myśl art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 oraz 280 § 1 p.p.s.a.