Uzasadnienie
Obywatelka Chińskiej Republiki Ludowej S. C. w dniu 18 listopada 2008 r. wniosła skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 października 2008 roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w K. z dnia 18 lipca 2008 r., [...], na mocy której skarżąca została zobowiązana do opuszczenia terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w terminie do dnia 25 lipca 2008 r.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, względnie zniesienie lub zawieszenie nadanego decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności. Wskazała na konieczność reprezentowania własnych interesów w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu oraz w toczącym się od ponad roku postępowaniu o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w RP przez Wojewodę Mazowieckiego. Zaznaczyła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla niej i jej rodziny. Podniosła ponadto, że przebywa legalnie w Polsce, jest prezesem przedsiębiorstwa z osobowością prawną, gwarantując zatrudnienie polskim obywatelom w ramach przedsiębiorstwa, posiada kartę pobytu wydaną przez władze Portugalii, a od 14 miesięcy nie rozpatrzono w RP jej wniosku o zezwolenie na osiedlenie się na czas oznaczony.
W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 5 lutego 2009 r. wzywające skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżąca w piśmie z dnia 18 lutego 2009 r. podała, że od dwóch miesięcy jest w ciąży i zaczęła odczuwać ujemne dolegliwości związane z tym stanem. Na dowód wskazanej okoliczności, skarżąca przedłożyła zaświadczenie lekarskie. Podniosła, że ze względu na swój stan wymaga szczególnej opieki i wsparcia ze strony męża, który aktualnie, legalnie przebywa w Polsce. Wskazała również, iż będąc w ciąży nie powinna pokonywać znacznych odległości, gdyż to powoduje wysiłek i zmęczenie, co może zagrażać jej i dziecka zdrowiu.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem szkoda, o jakiej mowa w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego. Z kolei przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W ocenie Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, iż skarżąca będąc w ciąży musi szczególnie uważać na swój stan zdrowia. Wysiłek fizyczny związany z podróżą oraz rozłąka z mężem mogą faktycznie przyczynić się do znacznego pogorszenia stanu zdrowia fizycznego i psychicznego skarżącej, co zapewne będzie miało niekorzystny wpływ na przebieg ciąży. W tym stanie rzeczy, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na względzie powyższe, Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Kosewska