Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy (sygn. akt III SA/Po 1149/15).
W dniu 4 kwietnia 2016 r. skarżący R. P. wniósł o uchylenie w.w. orzeczenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a.
Skoro zażalenie strony było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.