Uzasadnienie
Skarżący złożył w przedmiotowym postępowaniu kilka wniosków o przyznanie prawa pomocy, w przedmiocie których orzekał referendarz sądowy i Sąd (k. [...] oraz k. [...] akt sądowych).
Złożył on kolejny wniosek o prawo pomocy (k. [...] akt sądowych i k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy).
Na skutek wezwania starszego referendarza sądowego skarżący złożył formularz urzędowy z wnioskiem o prawo pomocy, w którym wskazał, że[...]. Podał, że[...].[...] (k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy).
W piśmie z dnia[...] r. wyjaśniono skarżącemu, że jego oświadczenie majątkowe powinno zawierać odpowiednio udokumentowane dane dotyczące jego sytuacji majątkowej (k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy).
W piśmie z dnia [...] r. skarżący stwierdził, m. in. że nie posiada dokumentacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej, nie otrzymuje on aktualnie żadnych przychodów (k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy).
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 października 2018 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
W sprzeciwie skarżący wniósł o uchylenie postanowienia oraz o zwolnienie z kosztów w całości i ustanowienie pełnomocnika z urzędu ze względu na pogorszenie się jego sytuacji zdrowotnej i majątkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe oznacza, że strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna wykazać, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe. Dopiero wykazanie takich okoliczności uzasadnia stanowisko, że koszty sądowe ograniczają realizację konstytucyjnego prawa do sądu.
W przedmiotowej sprawie skarżący do kolejnego już wniosku o prawo pomocy i do sprzeciwu nie załączył jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej.
Tym samym należało uznać, że - mimo wyraźnego wezwania w tym zakresie – skarżący nie uzasadnił po raz kolejny swojego wniosku.
Również w związku ze złożonym sprzeciwem nie udokumentował on w jakikolwiek sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej.
W przedmiotowej sprawie skarżący kolejny raz złożył wniosek o prawo pomocy bez odpowiedniego uzasadnienia i udokumentowania. Żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte na uprzednim etapie postępowania sądowego.
Rozpoznawanie kolejnego wniosku o tożsamej treści jest wobec tego zbędne w rozumieniu art. 249 a p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 249 a oraz art. 260 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.