Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 19.11.2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 19.12.2014 r. tut. Sąd odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, a NSA oddalił zażalenie od tego postanowienia postanowieniem z dnia 6.02.2015 r. (sygn.. II FZ 21/15).
Ponownym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie wpisu nie uiszczono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu.
Zarządzeniem z dnia 23.09.2014r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego skargi w kwocie 500 zł.
Strona skarżąca wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego prawomocnym postanowieniem z dnia 19 listopada 2014r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2015r. kolejny raz wezwano stronę skarżącą do wykonania uprzedniego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Strona skarżąca w odpowiedzi na to złożyła pismo procesowe z dnia 24.02.2015r., w którym powołała się na trudną sytuację finansową oraz zażądała "weryfikacji" wpisu sądowego.
Otóż należy stwierdzić, że postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy jest prawomocne i obecnie skarżący nie mogą kwestionować wysokości wpisu sądowego. Nadto zważyć należy, że trudna sytuacja majątkowa strony nie ma żadnego znaczenia przy ustalaniu wysokości wpisu sądowego i powstaniu obowiązku jego uiszczenia.
W tym stanie rzeczy – wobec nie uiszczenia w wyznaczonym terminie wpisu sądowego- Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.