Uzasadnienie
K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 r.
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że wyegzekwowanie orzeczonej względem niego należności z tytułu nienależnie pobranych płatności spowoduje poważną szkodę. Jedynym i stałym źródłem jego utrzymania są dochody z prowadzonego przezeń gospodarstwa rolnego. Większość tych dochodów uzyskiwana jest po zebraniu plonów, tj. na przełomie lata i jesieni. Wraz z początkiem wiosny konieczne jest dokonanie zasiewów, co wymaga zainwestowania znacznej kwoty pochodzącej z dochodów zebranych w roku poprzednim. Środki na ten cel uzyskiwane są przez skarżącego również z dopłat udzielanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W chwili obecnej, w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji, wszelkie przyznane wnioskodawcy dopłaty Agencja przeznacza na poczet zaległości wynikającej z tej decyzji, dokonując potrąceń.
Ponadto w dniu [...] stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do zapłaty należności wynikającej ze wskazanej decyzji w kwocie [...] zł, pod rygorem wszczęcia przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego. W ocenie wnioskodawcy, wyegzekwowanie tej kwoty doprowadzi go do poważnej szkody, gdyż nie będzie posiadał środków na przygotowanie upraw, co pozbawi go większości dochodów i doprowadzi do pozbawienia go środków do życia.
W załączeniu wnioskodawca przedłożył dokumenty wykazujące koszty przeznaczane przez niego corocznie na dokonywanie zasiewów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy. Wiąże się ona z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa zaistnienia jednej ze wskazanych przesłanek. W przypadku "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., chodzi o takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2014 r., II FSK 138/14, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W ocenie Sądu, w niniejszym przypadku skarżący uprawdopodobnił, że jego trudna sytuacja majątkowa uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie grożąca skarżącemu egzekucja kwoty [...] zł, orzeczonej zaskarżoną decyzją w sprawie nienależnie pobranych płatności – będzie stanowiła dla niego znaczną dolegliwość, która może skutkować utratą przez niego dochodów z działalności rolniczej, a w konsekwencji pozbawieniem go środków do życia. Niebezpieczeństwo to należy uznać za równoznaczne z obawą spowodowania u strony trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a.
W konsekwencji wniosek skarżącego należało uznać za uzasadniony.
Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.