Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 grudnia 2013r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 18 września 2013 r. Nr [...] w sprawie zatrzymania prawa jazdy A. P. W uzasadnieniu podano, że decyzja organu pierwszej instancji znajduje podstawę prawną w przepisie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit.a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 ze zm,). Przepis ten stanowi, iż starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy: osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy.
W przypadku zaistnienia w/w przesłanki organ jest zobligowany do zatrzymania prawa jazdy.
W niniejszej sprawie dnia 13 kwietnia 2011 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta Nr [...] o skierowaniu p. A. P. na badania lekarskie na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Na podstawie art. 108 k.p.a. z uwagi na względy bezpieczeństwa ruchu drogowego decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Kolegium Odwoławczego z dnia 1 czerwca 2011 r. Nr [...], która to decyzja wydana w drugiej instancji podlega wykonaniu.
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r. (sygn. III SA/Po 67/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę p. A. P. na w/w decyzję Kolegium Odwoławczego. Złożona skarga kasacyjna nie została do tej pory rozpoznana.
Ponieważ p. A. P. mimo skutecznego odebrania decyzji (I oraz II instancji) o skierowaniu na badania lekarskie, na badanie się nie stawił i nie przedstawił w wymaganym terminie orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z przepisami art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a Prezydent Miasta zobligowany był do zatrzymania p. A. P. prawa jazdy.
A. P. złożył skargę na powyższą decyzję (nazwaną zażaleniem "w związku z przekroczeniem uprawnień..."). Do skargi zostało załączone postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2861/13 o wstrzymaniu wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 13 kwietnia 2011r., znak [...] (k. 4 akt sądowych).
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik – adwokat P. O. nie podjął żadnych czynności przed sądem i nie złożył wniosku o zwrot kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Z przytoczonego w zaskarżonej decyzji przepisu art. 102 ust. 1pkt 3 lit.a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz.U.Nr 30, poz. 151 ze zm.) wynika, że istotne dla zastosowania tego przepisu jest ustalenie:
- 1) jaki był w konkretnej sprawie "wymagany" termin na przedstawienie przez osobę skierowaną na badania lekarskie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem oraz
- 2) czy termin ten już upłynął.
Z treści pouczenia zamieszczonego w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 13 kwietnia 2011r. o skierowaniu na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy wynika, że na badanie lekarskie we wskazanym ośrodku
A. P. powinien się zgłosić w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnej decyzji. Pouczenie to było zgodne z treścią wzoru skierowania, stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (t.j. Dz.U. z 2013r., poz. 133). Wskazać tu należy, że przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami nie przewidują zamieszczania w treści decyzji terminu w jakim należy się poddać badaniom, zatem należy uznać, że ustalenie tego terminu należy do organu prowadzącego postępowanie. W niniejszej sprawie było to 30 dni od dnia otrzymania prawomocnej decyzji. Ten termin był zatem wiążący zarówno dla strony jak i organu. Wyjaśnić należy, że w literaturze i orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że decyzja prawomocna, to decyzja, od której skarga wniesiona do sądu administracyjnego została oddalona lub odrzucona albo bezskutecznie upłynie termin do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych wynika, że strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 czerwca 2011r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 13 kwietnia 2011r. nr [...] w przedmiocie skierowania strony skarżącej na badania lekarskie oraz skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2012r., sygn. akt III SA/Po 67/12 oddalającego jej skargę. Skarga kasacyjna wywiedziona przez A. P. nie została jeszcze rozpoznana. Dotychczas natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 13 kwietnia 2011r. (k. 4 akt sądowych).
Z powyższego wynika zatem, że na dzień wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy (18.09.2013r.) decyzja o skierowaniu na badania nie była prawomocna. Oznacza to, że nie rozpoczął jeszcze biegu termin do zgłoszenia się na badania lekarskie, wskazany w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 13 kwietnia 2011r., a strona nie naruszyła obowiązku przedstawienia w wymaganym terminie zaświadczenia. Skoro tak, to nie nastąpiła jeszcze sytuacja przewidziana w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit.a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami, a postępowanie w sprawie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy zostało wszczęte przedwcześnie i było bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Zobowiązuje to organ I instancji do jego umorzenia.
Z tych względów należało uchylić decyzję organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) p.p.s.a.