Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 roku w sprawie [...] działając na podstawie:
- - art. 98 a ust. 1, art. 148 ust. 1-3 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. Nr 261 z 2004r. poz. 2603 ze zmianami),
- - uchwały Nr XIX 272/2004 Rady Miejskiej O. z dnia 27.04.2004r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości,
- - art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zmianami) Prezydent Miasta ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł należną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości nr ewidencyjny [...] z arkusza 1 obręb 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ul. [...], będącej własnością "A" Sp. z o.o. ul. [...] R. W sentencji decyzji wskazano, iż opłata winna być zostać uiszczona na rzecz Gminy Miasto O. w terminie 14 dni, licząc od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazano, iż decyzją z dnia [...].08.2004 roku o nr [...] zatwierdzony został projekt podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ul. [...]. W wyniku dokonanego podziału geodezyjnego działki nr [...] powstały następujące nieruchomości gruntowe:
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowana przy ul. [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowana przy ul. [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...],
- - działka nr ewidencyjny [...] z arkusza 139 o pow. [...] m2 zlokalizowanej przy ulicy [...].
W świetle art. 98 a ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami, na mocy uchwały Nr XIX 272/2004 Rady Miejskiej O. z dnia 27.04.2004r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału nieruchomości powstał obowiązek wniesienia na rzecz Gminy Miasto O. jednorazowej opłaty w wysokości 40% wzrostu wartości nieruchomości powstałej w wyniku podziału. Wartość nieruchomości gruntowej przed i po podziale geodezyjnym została oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowego. Wysokość opłaty adiacenckiej wyliczono w następujący sposób:
Wartość nieruchomości przed podziałem działka nr [...]:[...] zł.
Wartość nieruchomości po podziale:
Działka [...]:[...] zł.
Działka nr [...] pomniejszona o wartość nieruchomości [...] – [...] złotych.
Wartość nieruchomości po podziale:
- - działka nr ewidencyjny [...] - [...] zł.,
- - działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- - działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- - działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- - działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- - działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
- - działka nr ewidencyjny [...] – [...] zł.,
Wzrost wartości nieruchomości powstałych w wyniku podziału geodezyjnego: [...] zł
Opłata adiacencka stanowiąca 40% wzrostu wartości nieruchomości: [...] zł.
Od decyzji tej "A" Sp. z o.o., reprezentowane przez Dyrektora Zarządu Spółki wniosło odwołanie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania zarzucono naruszenie przez organ I instancji przepisu art. 98 a ust. 2, ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się przy podziale nieruchomości dokonywanym niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Zdaniem odwołującego się sytuacja ta miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ z dniem 1.01.2004r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu przestał obowiązywać.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2005r., o Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organu II wskazano między innymi, iż wbrew twierdzeniu odwołującego sporna nieruchomość nie była dzielona w oparciu o przepis art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja podziałowa została bowiem wydana w oparciu o postanowienie z dnia [...].04.2004r. opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału. Podkreślono również, iż organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję oparł się na wycenie wartości nieruchomości sporządzonej przez rzeczoznawcę dnia [...] listopada 2004 roku.
Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w dniu 2 sierpnia 2005 roku wniosło skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi oprócz dotychczasowych zarzutów podniesiono, iż zgodnie z art. 95 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej. W związku z tym, że na spornym terenie trwa już budowa 6 budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej, na podstawie wydanej decyzji o pozwolenie na budowę - podział został dokonany w celu wydzielenia działki budowlanej, co oznacza, że zgodnie z art. 98 a ust. 2 w/w ustawy opłaty adiacenckiej nie nalicza się.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, oprócz dotychczasowych argumentów podnosząc, iż decyzja podziałowa stanowiąca podstawę naliczenia opłaty adiacenckiej została wydana na podst. art. 96 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wobec czego w sprawie mają zastosowanie przepisy art. 98 a ust.1 w/w ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 98 a ust 1. ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. Nr 261 z 2004r. poz. 2603 ze zmianami), jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego, który wniósł opłaty roczne za cały okres użytkowania tego prawa, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić, w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 50% różnicy wartości nieruchomości. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Przepisy art. 144 ust. 2, art. 147 i art. 148 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
Przepis ust. 2 tego artykułu stanowi, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się przy podziale nieruchomości dokonywanym niezależnie od ustaleń planu miejscowego.
Z art. 95 pkt. 7 cytowanej ustawy wynika, iż niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej.
Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. (art. 93.
- 1. i art. 94 ust.1 cyt. ustawy).
Jak wynika z decyzji z dnia [...] lipca 2004 roku o Nr [...] zatwierdzającej projekt podziału spornej nieruchomości, przed jej wydaniem Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...].04.2004r. pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału tej nieruchomości. Oznacza to, iż wbrew twierdzeniu skarżącego podział ten nie nastąpił w trybie art. 95 pkt. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Artykuł 93 ust 4 ustawy stanowi bowiem, iż zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust.
1. Gdyby więc skarżący złożył wniosek o podział nieruchomości w trybie art. 95 pkt. 7 ustawy tj. w celu wydzielenia działki budowlanej taka opinia nie byłaby potrzebna. Sformułowanie zawarte w przepisie art. 95 ustawy "niezależnie od ustaleń planu miejscowego" należy też rozumieć inaczej niż rozumie to skarżący. Przepis ten nie dotyczy bowiem podziałów dokonywanych w przypadku braku planu miejscowego ale znajduje zastosowanie pomimo istnienia takiego planu.
Nie można zgodzić się też ze stwierdzeniem skarżącego, że podział spornej nieruchomości został dokonany w istocie w celu wydzielenia działki budowlanej tj. w trybie art. 95 pkt 7 ustawy. Gdyby bowiem tak było, to zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2004 r.) we wniosku do Prezydenta o podział nieruchomości, o których mowa w art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, skarżący winien wskazać cel dokonania podziału nieruchomości. Gdyby więc chodziło o wydzielenie działki budowlanej nie byłoby wówczas potrzeby zasięgania opinii w trybie art. 93 ust 4 ustawy.
Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, iż błędne wskazanie w części wstępnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2005 daty rozpoznania odwołania oraz daty wydania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia jest wynikiem oczywistego błędu pisarskiego i nie stanowi naruszenia przepisów postępowania w rozumieniu art.145 § 1 podpunkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Winien on być sprostowany w trybie art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.Nr 30, poz.168).
Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) skargę oddalić.
/-/M. Ławniczak /-/B. Koś /-/T. Geremek
EWd