Uzasadnienie
Skarżąca "A" Sp. z o.o. w organizacji wniosła do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.
W treści uzasadnienia żądania wskazano, że wniosek jest zasadny, gdyż Spółka nie ma żadnego majątku, a z winy strony przeciwnej nie posiada dochodów. Rachunek bankowy został zlikwidowany z powodu braku wpływów. Spółka nie posiada ani kapitału zakładowego, ani środków trwałych.
Pismem z dnia 13 października 2015 roku Skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, oświadczenia majątkowego złożonego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o zgromadzony dotychczas materiał dowodowy, poprzez:
- - udokumentowanie wysokości przychodów Spółki od dnia jej utworzenia,
- - udokumentowanie wysokości kosztów funkcjonowania Spółki od dnia jej utworzenia,
- - udokumentowanie źródła finansowania kosztów funkcjonowania Spółki oraz kosztów prowadzonej działalności,
- - przedłożenie wyciągów ze zlikwidowanych rachunków bankowych,
- - udokumentowanie wniesienia kapitału zakładowego do Spółki,
- - wyjaśnienie czy w Spółce jest prowadzone postępowanie likwidacyjne, ewentualnie przedłożenie sprawozdania z czynności likwidacyjnych wraz z odpisem wezwania wierzycieli do zgłaszania wierzytelności, bilansu otwarcia likwidacji, listy wierzytelności do ściągnięcia oraz listy zobowiązań Spółki.
Skarżąca nie wykonała nałożonych na nią obowiązków. W odpowiedzi na wezwanie reprezentujący skarżącą R. P. wskazał, że nie posiada żadnych dokumentów.
Zgodnie z art. 246 §2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy podmiot ten wykaże, że nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ciężar procesowy wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania spoczywa na wnioskodawcy.
Wskazać przy tym należy, że przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółek kapitałowych w organizacji – art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz. 2013, poz. 330 ze zm.), a podmiot, który nie wykorzystuje posiadanych możliwości dla sfinansowania kosztów postępowania sądowego lub wybiórczo traktuje swoje zobowiązania finansowe nie spełnia warunków do objęcia go dobrodziejstwem prawa pomocy.
Na podstawie akt sprawy ustalono natomiast, że skarżąca Spółka została utworzona umową sporządzoną w formie aktu notarialnego z dnia 30 września 2011 roku. Kapitał zakładowy Spółki określono na kwotę 5.000 zł, a udziały w kapitale zakładowym objęli bracia M. P. i R. P. Wspólnicy zobowiązali się pokryć koszty aktu notarialnego oraz należności z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych (w sumie 480 zł). Jako siedzibę Spółki wskazano miejscowość [...], gmina [...]. W umowie zastrzeżono także możliwość zobowiązania wspólników do wnoszenia dopłat oraz możliwość podwyższenia kapitału zakładowego do łącznej kwoty 2.000.000 zł.
Ubiegając się o przyznanie prawa pomocy w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 1891/14 "A" Sp. z o.o. w organizacji pod rygorem odpowiedzialności karnej złożyła oświadczenie, że jej strata tylko za ostatni rok obrotowy (rok 2014) wyniosła 150.000 zł.
W tym stanie rzeczy uznać należało, że oświadczenie majątkowe, pomimo wyczerpania trybu z art. 255 P.p.s.a., nadal budzi wątpliwości i jest niewystarczające do oceny możliwości płatniczych skarżącej Spółki. Nieznane bowiem pozostają tytuły wydatków Spółki na kwotę co najmniej 150.000 zł oraz źródło ich finansowania.
Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Brak współpracy ze strony Wnioskodawczyni skutkuje uznaniem, iż nie wykazała ona zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania jej prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 255 w związku z art. 258 § 1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.