Uzasadnienie
Zarządzeniem z [...] października 2017 r. starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł sprzeciw, którego nie podpisał.
Pismem z [...] listopada 2017 r. wezwano skarżącego do podpisania sprzeciwu. Wezwanie uznano za doręczone skarżącemu [...] listopada 2017 r. Pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie art. 260 § 2 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw sąd stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu. Do przepisów tych należy art. 194 § 3 P.p.s.a. stanowiący, że zażalenie - tu: sprzeciw - powinien czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Do wymagań tych należy, aby każde pismo strony zawierało jej podpis (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Brak podpisu strony pod sprzeciwem jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie mu biegu i powoduje jego odrzucenie.
W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.