Uzasadnienie
R. P. w wniósł zażalenie (k. 190-191) na postanowienie Sądu z 14 września 2017 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 258 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.),- p.p.s.a. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy wydaje na posiedzeniu niejawnym referendarz sądowy.
Rozpoznając sprzeciw od powyższego postanowienia, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 p.p.s.a.), orzekając jako sąd drugiej instancji (art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a.). Oznacza to, że postanowienie Sądu w tym zakresie jest niezaskarżalne, a zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 178 i w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.