Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w P decyzją z dnia [...] 2013 r. odmówił F R w upadłości zarządzanej przez zarządcę G P wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] r..
W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 27.07.2010 r. strona złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] r. skierowanej do J R, podczas gdy na podstawie art. 139 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, jeżeli upadły został pozbawiony prawa zarządu masą upadłościową, postępowanie sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłościowej może być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę. Z tego względu organ I instancji wydając kwestionowaną decyzję wypełnił przesłankę z art. 247 par. 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej, gdyż decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie.
Dyrektor Izby Celnej w P stwierdził, że przedmiotowa decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] r. została uchylona przez Dyrektora Izby Celnej w P na mocy decyzji z dnia [...] 2009 r. uchylającej decyzję I instancji w części dotyczącej określenia opłaty paliwowej za listopad i grudzień 2004 r. i określającej zobowiązanie w tym zakresie w innej wysokości. Skarga strony na decyzję II instancji została oddalona na mocy wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r., sygn. III SA/Po 683/09. Wyrok ten został uchylony na mocy wyroku NSA z dnia 29 września 2011 r. sygn. I GSK 420/10, którym przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia WSA w Poznaniu. WSA wydał w dniu 22 marca 2012 r. wyrok (sygn. III SA/Po 935/11) oddalający skargę, jednak skarga kasacyjna strony od tego wyroku do NSA nie została do tej pory rozpatrzona. Z powodu wniesienia skargi do sądu administracyjnego przed wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji należało odmówić wszczęcia postępowania ze względu na toczące się postępowanie sądowe.
W odwołaniu od decyzji wniesiono o jej uchylenie i wszczęcie żądanego postępowania ze względu na naruszenie:
- - art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi do sadu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia nadzwyczajnego postępowania podatkowego
- - art. 247 O. p. przez jego niezastosowanie i odmowę wszczęcia postępowania pomimo braku podstaw do dokonania takiej odmowy
- - art. 249 par. 1 O. p. poprzez przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji gdy strona wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji, a uprzednio złożyła skargę do sądu administracyjnego.
Zdaniem strony w postępowaniu sądowym nie badano wskazanej podstawy stwierdzenia nieważności decyzji (art. 247 par. 1 pkt. 5 O. p.), wobec czego wyrok oddalający skargę nie stanowi przeszkody do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z tego powodu.
Dyrektor Izby Celnej w P decyzją z dnia [...] 2013 r. utrzymał swoja decyzję w mocy.
W uzasadnieniu stwierdzono, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] r. została uchylona przez Dyrektora Izby Celnej w P na mocy decyzji z dnia [...] 2009 r. uchylającej decyzję I instancji w części dotyczącej określenia opłaty paliwowej za listopad i grudzień 2004 r. i określającej zobowiązanie w tym zakresie w innej wysokości. Skarga strony na decyzję II instancji została oddalona na mocy wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r., sygn. III SA/Po 683/09. Wyrok ten został uchylony na mocy wyroku NSA z dnia 29 września 2011 r. sygn. I GSK 420/10, którym przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia WSA w Poznaniu. WSA wydał w dniu 22 marca 2012 r. wyrok (sygn. III SA/Po 935/11) oddalający skargę, jednak skarga kasacyjna strony od tego wyroku do NSA nie została do tej pory rozpatrzona. Toczone postępowanie sądowe jest przeszkodą do wszczęcia postępowania w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji.
W skardze od decyzji wniesiono o jej uchylenie i wszczęcie żądanego postępowania ze względu na naruszenie:
- - art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi do sadu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia nadzwyczajnego postępowania podatkowego
- - art. 247 O. p. przez jego niezastosowanie i odmowę wszczęcia postępowania pomimo braku podstaw do dokonania takiej odmowy
- - art. 249 par. 1 O. p. poprzez przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji gdy strona wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji, a uprzednio złożyła skargę do sądu administracyjnego.
Zdaniem strony przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] 2009 r., a nie decyzja organu II instancji, badana w toku postępowania sądowego przez WSA w Poznaniu i NSA. W stosunku do decyzji organu I instancji nie wydano wyroku sądu administracyjnego. Nie zachodzi wobec tego przesłanka ustawowa z art. 249 par. 2 pkt. 2 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wskazać należy na wstępie, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest odrębnym postępowaniem podatkowym prowadzonym na zasadach określonych w art. 247-252 Ordynacji podatkowej. Przesłanki uzasadniające stwierdzenie nieważności zostały wymienione taksatywnie w art. 247 par. 1 O. p.
Zgodnie z art. 56 p. p. s. a. w razie wniesienia skargi do sąd administracyjnego po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności danego aktu administracyjnego postępowanie sądowe ulega zawieszeniu.
Zgodnie natomiast z poglądem wyrażanym w orzecznictwie w sytuacji odwrotnej – dotyczącej złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji po wniesieniu skargi na nią do sądu administracyjnego organ winien wydać odpowiednie postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania podatkowego w zakresie stwierdzenia nieważności (zob. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20.02.2013, sygn. III SA/Gd 799/12, lex nr 1285282; wyrok WSA w Gliwicach z 26.11.2012 r., sygn. I SA/GL 1184/11, lex nr 1247597; postanowienie NSA z 22.02.2011, sygn. akt II OSK 185/11, lex nr 1071192). Chodzi bowiem o wyeliminowanie niekorzystnego zbiegu uprawnień do weryfikacji decyzji ostatecznych w trybie postępowania sądowego oraz w nadzwyczajnym trybie postępowania podatkowego.
W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] r. została uchylona przez Dyrektora Izby Celnej w P na mocy decyzji z dnia [...] 2009 r. uchylającej decyzję I instancji w części dotyczącej określenia opłaty paliwowej za listopad i grudzień 2004 r. i określającej zobowiązanie w tym zakresie w innej wysokości. Skarga strony na decyzję II instancji została oddalona na mocy wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r., sygn. III SA/Po 683/09. Wyrok ten został uchylony na mocy wyroku NSA z dnia 29 września 2011 r. sygn. I GSK 420/10, którym przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia WSA w Poznaniu. WSA wydał w dniu 22 marca 2012 r. wyrok (sygn. III SA/Po 935/11) oddalający skargę, jednak skarga kasacyjna strony od tego wyroku do NSA nie została do tej pory rozpatrzona. Postępowanie sądowe nie zostało wobec tego do tej pory prawomocnie zakończone.
Z powodu wniesienia skargi do sądu administracyjnego przed wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji należało odmówić wszczęcia postępowania ze względu na toczące się postępowanie sądowe. Tak więc rację miał organ wydając zaskarżoną w tym postępowaniu decyzję.
Co do zarzutu, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] 2009 a nie decyzja organu II instancji, zdaniem Sądu zarzut ten zupełnie pozbawiony jest racji. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, zaś skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm.). Tak więc nie ma racji skarżący w tej kwestii bowiem skarga wyłącznie wniesiona musiała być na decyzję wydaną przez organ w drugiej instancji na skutek złożonego przez stronę postępowania administracyjnego odwołania, niemniej przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, innymi słowy kontrolą sądową, objęte były obie decyzje zarówno pierwszoinstancyjna jak i wydana w wyniku postępowania odwoławczego decyzja drugiej instancji.
Ze względu na powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że skarga jest bezzasadna i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.