Uzasadnienie
Wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S W poinformowała pismem z dnia 13.08.2012 r. I. w P, iż jej wniosek o dofinansowanie projektu "S" nr [...] uzyskał w ramach dokonanej oceny 95 punktów, znajdując się na niższej pozycji listy rankingowej od części pozostałych wniosków i w związku z tym nie został przyjęty do dofinansowania.
W proteście wniesionym przez wnioskodawcę podniesiono zarzut dotyczący pozycji 5 kosztów pośrednich (koszty obsługi księgowej), pozycji 6 (ogłoszenie w prasie dotyczące uroczystej gali), pozycji 7 (wynagrodzenie profesjonalnego konferansjera prowadzącego uroczystą galę), pozycji 37 (emisja artykułów prasowych), pozycji 43 (kierownik projektu), pozycji 44 (specjalista ds. administracji i sprawozdawczości). W ocenie strony wysokość powyższych wydatków przedstawiona w budżecie projektu jest adekwatna do aktualnych cen rynkowych i zgodna z zasadą efektywnego zarządzania finansami. Wobec powyższego wnioskodawca zwrócił się z prośbą o ponowną weryfikację wniosku.
Wicedyrektor ds. Koordynacji EFS i FGŚP Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S W poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 01.10.2012 r., że po rozpatrzeniu protestu uznano jego zarzuty za niezasadne.
Po rozstrzygnięciu odwołania strony Minister Rozwoju Regionalnego uznał pismem z dnia 5.11.2012 r., że zostało ono rozpatrzone pozytywnie.
W uzasadnieniu pisma wskazano, że zachodzą przesłanki skierowania przedmiotowego wniosku do ponownej oceny merytorycznej. W ocenie organu zachodziła możliwość uzyskania maksymalnej punktacji w części IV a – Ocena niezbędności wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów (4 pkt.), natomiast nie było takiej możliwości w ramach części IV b – Ocena racjonalności i efektywności wydatków projektu (zgodności ze stawkami rynkowymi).
Wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S W poinformowała wnioskodawcę pismem z dnia 31.01.2013 r., iż jego wniosek o dofinansowanie projektu uzyskał w ramach dokonanej oceny 95 punktów, a wynik oceny nie spełnia progu punktowego uprawniającego do uzyskania dofinansowania.
Do WSA w Poznaniu I. w P wniosła skargę na negatywne rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z dnia 31.01.2013 r., żądając orzeczenia o spełnieniu progu punktowego uprawniającego do uzyskania dochodzonego dofinansowania.
W uzasadnieniu skargi podano, że zarzut oceniających w zakresie zawyżonych stawek za obsługę księgową Lidera i Partnera jest nieuzasadniony, a zaproponowane przez organ stawki są nieadekwatne do spodziewanych nakładów pracy. Wnioskodawca z Partnerem zrealizowali 2 projekty o podobnej tematyce i wartości oraz są w trakcie realizacji trzeciego projektu. Koszt obsługi księgowej nie był w tych projektach kwestionowany przez WUP w P. Zakwestionowano dokonanie oceny zasadności kosztów pośrednich oraz rozbieżność punktową między oceniającymi w pkt. b części IV karty oceny merytorycznej. Wskazano na dopuszczalność drogi sądowej w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 06.03.2013 r. Wojewódzki Urząd Pracy w P wniósł o oddalenie skargi w całości.
W uzasadnieniu pisma podniesiono m. in. brak legitymacji do bycia stroną przeciwną w przedmiotowej sprawie. Zdaniem WUP w P stroną procesu winien być Samorząd Województwa, który jest zgodnie z zasadami regulującymi Program Operacyjny Kapitał Ludzki instytucją pośredniczącą. Zgodnie z art. 27 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. Instytucja Zarządzająca (Minister Rozwoju Regionalnego) może powierzyć instytucji pośredniczącej część zadań. Instytucja pośrednicząca może powierzyć część zadań innym podmiotom (kwestie czynności technicznych). Zarząd Województwa W powierzył na mocy uchwały nr [...] z 16.12.2011 r. Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P upoważnienie do dokonywania czynności w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. WUP w P nie posiada wobec tego legitymacji biernej, a stroną postępowania winien być w jego ocenie Samorząd Województwa W. WUP wskazał ponadto, że ponownej oceny merytorycznej dokonuje się jedynie w zakresie tych elementów, które były przedmiotem procedury odwoławczej.
Podniesiono też, że informacja o pozytywnej czy negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją, jak sugerowała strona skarżąca, a żądanie orzeczenia o spełnieniu progu punktowego uprawniającego do otrzymania dofinansowania jest niezgodne z przepisami ustawy.
W piśmie z dnia 3.04.2013 r. strona skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, powołując się na argumenty podnoszone w toku postępowania i w złożonej skardze. Podkreślono m. in., że ponowna ocena merytoryczna może być dokonana jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Wskazać należy na wstępie, że zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. (t. j. – Dz. U. z 2009, nr 84, poz. 712 ze zm.) w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca po otrzymaniu informacji o wynikach oceny może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego (w terminie, trybie i na warunkach tam określonych). Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W orzecznictwie utożsamia się pojęcie negatywnej oceny projektu z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania (co jest ostatecznym celem składania projektu), a która jest przedmiotem środka odwoławczego z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (zob. wyrok NSA z 7.03.2012 r., II GSK 200/12, lex nr 1137910; wyrok NSA z 24.01.2012 r., II GSK 1/12, lex nr 1137843). Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, która obejmuje powyższą negatywną ocenę projektu, jak również pozostawienie protestu bez rozpoznania (wyrok NSA z 31.08.2011 r., II GSK 1661/11, lex nr 1151664). Podkreśla się również, że z informacją o negatywnym wyniku procedury odwoławczej mamy do czynienia także wówczas, gdy w następstwie złożonego środka odwoławczego (protestu) organ jednoznacznie i bezwarunkowo rozstrzygnął o odmowie skierowania wnioskowanego projektu do dofinansowania ze środków publicznych (wyrok NSA z 14.12.2011 r., II GSK 2230/11, lex nr 1134654).
W niniejszej sprawie po rozpatrzeniu protestu strony skarżącej i po dokonaniu ponownej oceny merytorycznej poinformowano pismem z dnia 31.01.2013 r. stronę skarżącą, iż jej wniosek o dofinansowanie projektu uzyskał w ramach dokonanej oceny 95 punktów, lecz pomimo tego nie spełnia on progu punktowego uprawniającego do otrzymania przedmiotowego dofinansowania. Ze względu na powołane powyżej przepisy i orzeczenia NSA stwierdzić należy, że organ jednoznacznie i bezwarunkowo rozstrzygnął o odmowie skierowania wnioskowanego projektu do dofinansowania ze środków publicznych, wobec czego I. w P miała podstawy prawne (pomimo braku odpowiedniego pouczenia w tym zakresie) do wniesienia przedmiotowej skargi do WSA w Poznaniu, działając w trybie art. 30 c ust. 1 ustawy.
Sąd stwierdził, że wbrew tezom Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P ma on legitymację bierną i jest stroną przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego. Występowanie WUP w P w charakterze instytucji pośredniczącej w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki na terenie Wielkopolski wynika z załącznika do dokumentu Program Operacyjny Kapitał Ludzki Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013 (str. 265). Na podstawie uchwały nr 1428/2011 Zarząd Województwa W udzielił Dyrektorowi WUP w P pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich czynności związanych z realizacją Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. WUP w P ogłaszał konkurs w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i dokonywał wszystkich czynności związanych z oceną formalną wniosku, oceną merytoryczną, rozpatrywaniem protestu i ponowną oceną merytoryczną. Wszystkie te istotne czynności były formalizowane w postaci pism kierowanych do strony skarżącej, w których jako podmiot wydający poszczególne pisma konsekwentnie wskazywano Wojewódzki Urząd Pracy w P. Z treści pism nie wynika, że WUP w P działał jako reprezentant Samorządu Województwa W (w jego imieniu i na jego rzecz). W toku prowadzonego postępowania WUP w P funkcjonował jako instytucja pośrednicząca, przeprowadzająca wszystkie istotne etapy konkursu.
Z tego też względu Sąd stwierdził, że legitymację bierną ma w przedmiotowym postępowaniu Wojewódzki Urząd Pracy w P, a nie Samorząd Województwa W. Przyjęcie tezy przeciwnej oznaczałoby w istocie brak możliwości zaskarżenia pisma z dnia 31.1.2013 r.. Nie ma podstaw do przyjęcia, że organem, który zaadresował powyższe pismo do strony skarżącej był Samorząd Województwa W. Podkreślić przy tym należy, że strona skarżąca otrzymywała w toku całego postępowania konkursowego korespondencję (informacje i inne pisma) pochodzącą od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P i na tej podstawie mogła uznawać, że był to organ funkcjonujący na obszarze Wielkopolski w zakresie Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki jako instytucja pośrednicząca.
Sąd analizując ponadto akta administracyjne sprawy stwierdził, że w trakcie oceny przedmiotowego projektu doszło do naruszenia przepisów procesowych. Wskazać należy bowiem, że zgodnie z art. 30 a ust. 3 i art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w przypadku negatywnej oceny projektu właściwa instytucja informuje wnioskodawcę o wynikach oceny wraz z uzasadnieniem tych wyników. Jak już wskazano powyżej, w orzecznictwie utożsamia się pojęcie negatywnej oceny projektu z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania. Wynika stąd, że pisma zawierające informacje o merytorycznej ocenie projektów z dnia 13.08.2012 r. oraz z dnia 31.01.2013 r. winny zawierać odpowiednie uzasadnienia, wskazujące na przyczyny ustalenia odpowiedniej punktacji dla przedmiotowego projektu. Do informacji tych załączono wprawdzie karty oceny merytorycznej wniosku, jednak w ocenie Sądu nie uchylało to obowiązku organu w zakresie odpowiedniego uzasadnienia pisma – informacji dla strony. Jest to bowiem obowiązek wynikający wprost z art. 30 a ust. 3 i art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Powyższe istotne braki formalne pism kierowanych do strony skarżącej oznaczają, że Sąd nie ma praktycznie możliwości skontrolowania legalności działania organu w zakresie dokonanej przez niego oceny merytorycznej spornego projektu.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdził ostatecznie, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo – przepisy art. 30 a ust. 3 i 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Z tego też względu orzeczono jak w pkt. 1 wyroku – na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.)..