Uzasadnienie
[...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 17 czerwca 2024 r. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję wskazaną w sentencji postanowienia. Do skargi załączono pełnomocnictwo r. pr. A. S., udzielone w imieniu skarżącej przez prokurent spółki – J. K..
Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III pismem z 23 lipca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie numeru Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postaci pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a także do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 29 lipca 2024 r. (k. 15 akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Zgodnie zaś z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Takim dokumentem w tej sprawie byłby pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Nadto wskazać należy, że zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.).Wedle zaś art. 231 zd. pierwsze P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. c), art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków (por. postanowienie NSA 25 lutego 2020 r. sygn. akt I OZ 75/20, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zważyć należy, że pełnomocnik skarżącej w zakreślonym przez Sąd terminie nie usunął braków formalnych skargi polegających na podaniu numeru Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) skarżącej spółki, wartości przedmiotu zaskarżenia w sytuacji, gdy przedmiotem decyzji była administracyjna kara pieniężna oraz przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postaci pełnego odpisu z KRS. Pomimo prawidłowego wezwania w powyższym zakresie doręczonego prawidłowo w dniu 29 lipca 2024 r. do rąk K. R. – pełnomocnika pocztowego radcy prawnego A. S. (pełnomocnika strony) w zakreślonym 7-dniowym terminie pełnomocnik skarżącej nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Powyższe uchybienie stanowiące nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkować musiało odrzuceniem skargi, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) i art. 28 § 1 oraz art. 29 P.p.s.a., a także art. 215 § 1 w zw. z art. 216 i art. 231 P.p.s.a.