Uzasadnienie
S. D., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00zł, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Na podstawie oświadczenia majątkowego, dodatkowych wyjaśnień i treści akt administracyjnych (załączone tam rachunki i faktury) ustalono, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z przewlekle chorą matką (76 lat); miesięczne wydatki na leczenie sięgają 400,00zł. Zamieszkują w budynku o powierzchni 80mkw. Miesięczny dochód rodziny wynosi około 1.300,00zł. Matka skarżącego pobiera świadczenia emerytalne (850,00zł), a Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 14ha na gruntach klasy VI.
Według przedłożonego zaświadczenia, Skarżący nie jest właścicielem gospodarstwa (użytkuje je bezumownie). Zajmuje się produkcją mleka, z której uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości około 500,00zł. Płody produkcji roślinnej w całości przeznacza na potrzeby własnego gospodarstwa. Pobiera dopłaty z ARiMR w wysokości 12.000,00zł rocznie. Wyjaśnił przy tym, że otrzymane środki w całości przeznacza na koszty produkcji rolnej. W tym roku zakupił sprzęt rolniczy (6.280,00zł) i nawozy (6.200,00zł). Oświadczył, że rocznie na koszty produkcji wydatkuje około 13.000,00zł (1000,00zł - środki ochrony roślin, 1.200,00zł ubezpieczenia, 3.500,00zł - paliwo, 1.800,00zł - energia elektryczna, 6.000,00zł nawozy). Oświadczył, że nie ma żadnych oszczędności.
Z uwagi na powyższe uznać należało, że pozyskanie środków finansowych nawet na najniższe koszty sądowe (100,00zł) wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla Skarżącego i jego matki.
Roczny przychód rodziny Skarżącego to około 28.000,00zł. Dochód netto (po uwzględnieniu kosztów produkcji rolnej) w przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi około 625,00zł miesięcznie. Wskazana kwota, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego jednej osoby. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów. Zatem nie ma realnych możliwości pokrycia kosztów postępowania z pożyczki lub kredytu.
W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy spowodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Stąd, na podstawie art. 245 §3, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.
/-/ S. Michalski
K.P.d