Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił J. P., M. P., W. P. – A. "X" s.c. w P. przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II FZ 769/12, oddalił zażalenie skarżących na to postanowienie.
W dniu 30 stycznia 2013 r. Sąd odrzucił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2011 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2011 rok.
Pismem z dnia 20 marca 2013 r. skarżący złożyli własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną, w treści której ponownie zawnioskowali o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu skarżący ponowili argumenty przedstawione w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednocześnie podnosząc, że ich sytuacja uległa pogorszeniu, gdyż mimo skarg dokonano zajęcia ich konta bankowego, co sprawia ogromne trudności w prowadzeniu przez nich działalności, gdyż uniemożliwia jakiekolwiek planowanie wydatków. Pojawienie się zaś całkowicie niespodziewanie kosztów sądowych całkowicie zburzyło strukturę wydatków i prowadzi skarżących do ubóstwa.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., doręczonym M. P. w dniu 20 maja 2013, Sąd odrzucił skargę kasacyjną.
W dniu 21 maja 2013 r. wnioskodawcy nadali pismo zatytułowane jako "zażalenie nowe okoliczności", w którym ponownie wskazali na istniejącą blokadę środków finansowych w związku z zajęciem ich rachunku bankowego przez organy egzekucyjne, na wypowiedzenie przez bank kredytu obrotowego na ich działalność gospodarczą oraz na realizację umowy cesji wierzytelności z dnia 31 stycznia 2012 r. poprzez przekazywanie wszelkich środków pieniężnych począwszy od 1 kwietnia 2013 r. na rzecz cesjonariusza. Skarżący nie przedłożyli jednak Sądowi żadnych dokumentów, które by obrazowały ich sytuację majątkową i finansową, na którą wskazali w treści pisma.
W piśmie z dnia 21 czerwca 2013 r. J. P., M. P. i W. P. powtórzyli argumenty dotyczące ich sytuacji finansowej, podniesione uprzednio w toku postępowania sądowego. W dalszym ciągu wnioskodawcy nie przedstawili Sądowi dokumentacji niezbędnej do oceny sytuacji skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.
Należy zaznaczyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został już rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 4 lipca 2012 r., stąd ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrzyć w kontekście normy z art. 165 p.p.s.a., a więc ustalić, czy po wydaniu przez Sąd prawomocnego orzeczenia z dnia 4 lipca 2012 r. nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy.
Analiza znajdujących się w aktach sprawy formularzy PPF, pozwala z przekonaniem stwierdzić, że sytuacja majątkowa skarżących nie uległa zmianie. Co więcej, skarżący ponownie nie przedstawili rzetelnie – za pomocą stosownych dokumentów – swojej sytuacji majątkowej. Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawców o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że nie została przez nich należycie wyjaśniona ich aktualna sytuacja materialna. Oświadczenie majątkowe wnioskodawców zawarte w urzędowym formularzu – wraz z pismem przewodnim z dnia 21 czerwca 2013 r., nie odpowiadało wymogom przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżących nie zawierał pełnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Powtórzone oświadczenia skarżących dotyczące istniejącej blokady środków finansowych w związku z zajęciem ich rachunku bankowego przez organy egzekucyjne, wypowiedzenia przez bank kredytu obrotowego na ich działalność gospodarczą oraz realizacji umowy cesji wierzytelności poprzez przekazywanie wszelkich środków pieniężnych na rzecz cesjonariusza – nie świadczą o zmianie okoliczności umożliwiającej przyznanie stronie prawa pomocy. Podobnie jak w chwili orzekania w dniu 4 lipca 2012 r. wnioskodawcy nie przedstawili Sądowi żadnych dokumentów źródłowych, w oparciu o które Sąd mógłby dokonać ustaleń w tym zakresie.
W konkluzji należy stwierdzić, iż złożone przez skarżącego oświadczenia uniemożliwiają Sądowi ocenę, czy zaistniały zmiany okoliczności sprawy, warunkujące możliwość zmiany postanowienia z dnia 4 lipca 2012 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.