Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi wynosi 720 zł.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza treści oświadczenia majątkowego oraz dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie wskazuje, aby uiszczenie kosztów niniejszego postępowania sądowego mogło spowodować zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie będzie ona w stanie zapewnić sobie i członkom rodziny minimum warunków socjalnych.
Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w której pełnomocnikiem jest jego żona. Z prowadzonej działalności gospodarczej osiągnął stratę w wysokości 22.376,28 zł. natomiast za pięć miesięcy 2018 roku dochód netto wnioskodawcy to 13.689,41 zł. Zona wnioskodawcy pobiera świadczenia emerytalne w kwocie 1.387,38 zł netto miesięcznie.
Wnioskodawca posiada dwie nieruchomości. Każda zabudowana jest budynkiem mieszkalny (budynek pow. 180 mkw. – wartość szacunkowa 300.000 zł oraz budynek o pow. 200 mkw. – wartość szacunkowa 290.000 zł). Wnioskodawca posiada także samochód dostawczy o wartości 15.000 zł oraz zgromadził oszczędności w kwocie 93.278,06 zł (1.500 zł w gotówce oraz 91.778,06 zł na rachunku bankowym). Skarżący wyjaśnił, że jego żona zgromadziła oszczędności na rachunku bankowym w kwocie 14.303,34 zł.
W tej sytuacji, zgodnie z zasadą równoważnego traktowania powinności finansowych, uznać należało, że w zasięgu możliwości płatniczych wnioskodawcy pozostaje sfinansowanie kosztów sądowych na poziomie około 1.200 zł.
Uiszczenie wskazanych kosztów sądowych może nastąpić ze zgromadzonych oszczędności, a tym samym nie spowoduje zachwiania sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie będzie ona w stanie zapewnić sobie i członkom rodziny minimum warunków socjalnych.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.