Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 maja 2011 roku x złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zabezpieczenia należności celnych na majątku dłużnika.
Pismem z dnia 17 października 2011 roku x cofnął wniesioną skargę (k.60).
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, co wiąże Sąd, jeżeli nie uzna on, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nie wywołuje skutku sprzecznego z prawem, gdyż nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takiej sytuacji należy uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne i wiążące.
Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi przyczyna do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
Wobec powyższego na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.