Uzasadnienie
Wpis w sprawie ustalono w kwocie [... ] zł.
B. J. i S. J. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 września 2007 r. sygn. III SA/Po 545/07 odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy. W przewidzianym ustawą terminie sprzeciw od postanowienia referendarza wnieśli skarżący.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów ustalono, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe uzyskując z tytułu świadczeń emerytalnych i umów o pracę łączny dochód miesięczny w kwocie [... ] zł. Na utrzymaniu wnioskodawców pozostaje pełnoletnia córka. [... ]
Skarżący wyjaśnili, że prowadzona działalność nie przynosiła dochodów, a pochłaniała duże koszty. Z kserokopii nadesłanych zeznań podatkowych wynika jednak, że [... ].
W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że wnioskodawcy posiadają jeden czynny rachunek bankowy, na który w okresie [... ] wpłynęły środki finansowe w wysokości [... ] zł, czyli średnio miesięcznie kwota [... ] zł. Z rachunku nie jest prowadzona egzekucja, a zgromadzonymi środkami dysponują skarżący. W konsekwencji, złożone przez B. J. i S. J. celem uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia nie są wiarygodne i nie potwierdzają istnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem ich wniosku, choćby w części.
Ponieważ skarżący posiadają stałe źródło dochodu i nie jest znana rzeczywista wysokość dochodów uzyskiwanych przez nich obecnie (a to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa), w świetle przedstawionych okoliczności wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ Beata Sokołowska
T.M.d