Uzasadnienie
Skarżąca M. Sz., po wydaniu wyroku oddalającego jej skargę, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wyjaśniła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest właścicielem dwóch nieruchomości: mieszkania w [...] o pow. 98,26 mkw. oraz nieruchomości rolnej o pow. 1ha. Jedynym źródłem dochodu Wnioskodawczyni są świadczenia emerytalne w kwocie 2.577,54 zł brutto miesięcznie. Koszty utrzymania koniecznego wnioskodawczyni zadeklarowała na kwotę 1323,42 zł średniomiesięcznie (koszty eksploatacji mieszkania – 753,42 zł, energia elektryczna, gaz i telefon – 270 zł, zakup leków – 300 zł).
Dochody wnioskodawczyni obciążone są także spłatą pożyczki zaciągniętej na remont łazienki (rata miesięczna 360 zł).
Oświadczenie majątkowe Skarżącej nie uzasadnia przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowity. Wysokość stałych dochodów, deklarowana wysokość kosztów utrzymania koniecznego oraz zgromadzony majątek uzasadniają stanowisko, że Skarżąca jest w stanie partycypować w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wnioskodawczyni uiściła wpis od skargi w kwocie 384 zł, a na obecnym etapie postępowania wysokość kosztów sądowych to około 292 zł (wpis od skargi kasacyjnej 192 zł oraz opłata kancelaryjna za odpis wyroku oddalającego skargę z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia – 100 zł). Oświadczenie majątkowe nie usprawiedliwia stanowiska, że uiszczenie dalszych kosztów sądowych (292 zł) spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej Skarżącej w taki sposób, iż nie będzie ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Uznać jednak należy, że wygospodarowanie środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru przerasta aktualne zdolności płatnicze Skarżącej. W tym zakresie odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby powodować ograniczenie w realizacji prawa do sądu ponad funkcje przypisane kosztom postępowania.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.