Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. umorzono postępowanie z wniosku Y o przyznanie prawa pomocy – k. 303. Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie Y nie jest stroną postępowania i nie może wobec tego wnioskować we własnym imieniu o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia [...] r. Y wniósł zażalenia na powyższe postanowienie w imieniu własnym i w imieniu reprezentowanej przez niego strony skarżącej - X. Zdaniem Sądu oba zażalenia nie były dopuszczalne i podlegały wobec tego odrzuceniu.
Jak już wskazano powyżej Y nie jest stroną przedmiotowego postępowania i nie może we własnym imieniu składać pism procesowych.
Postanowienie z dnia [... ]r. nie dotyczyło strony skarżącej X i wobec tego nie była ona podmiotem uprawnionym do wniesienia zażalenia na to postanowienie (samodzielnie lub poprzez pełnomocnika).
Ostatecznie zatem oba zażalenia podlegały odrzuceniu jako niedopuszczalne, wobec czego Sąd orzekł na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) jak w sentencji.