Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 lutego 2019 roku, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego (pkt I sentencji wyroku) i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II sentencji wyroku).
Strona skarżąca złożyła zażalenie na pkt II sentencji wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w sprawie zaistniała przesłanka opisana w powołanym przepisie.
Zasądzając na rzecz strony skarżącej od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 597 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, Sąd - w uzasadnieniu wyroku - wyjaśnił, że podstawę prawną w tym zakresie stanowił art. 200 w zw. art. 205 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądził te koszty w kwocie równej wpisowi od skargi (100 zł), kosztom zastępstwa procesowego (480 zł) w stawce przewidzianej w §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 1044) oraz opłacie skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
Wskazana kwota kosztów postępowania została zasądzona w wysokości niższej od wymaganej przepisami prawa, co zasadnie podniósł w zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej, a Sąd w składzie orzekającym podziela.
Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 10 kwietnia 2018 roku (sygn. akt II FSK 914/16) - w analogicznej sprawie - stanął na stanowisku, że "skarżącej należał się zwrot kosztów obejmujących wynagrodzenie jej pełnomocnika, obliczone według stawek dla należności pieniężnych (...), bo o taką w sprawie chodziło".
Uchylone postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego nakładało na skarżącą obowiązek uiszczenia należności pieniężnej w wysokości 2.629,34 zł. Skoro przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, to za zasadne uznać należy żądanie strony skarżącej przyznania jej kwoty 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Mając to na uwadze, Sąd zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej - tytułem zwrotu kosztów postępowania - kwotę 1.017 zł, na którą składają się: koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w postępowaniu zasadniczym określone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z §2 pkt 3 w/w rozporządzenia (900 zł), kwota wpisu sądowego od skargi (100 zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
Koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym zostały ustalone na kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, na co składają koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym określone zgodnie z §14 ust. 1 pkt 2 lit. d w/w rozporządzenia (240,- zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
Uwzględniając art. 227 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w przedmiocie kosztów sądowych są wolne od opłat sądowych, pod warunkiem, że strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł, tytułem niezasadnie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w pkt 1, 2 i 3 sentencji postanowienia.