Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) nr (...), Burmistrz, wobec ustalenia, iż zaistniały przesłanki zawarte w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn.: Dz. U. 2001, Nr 87, poz. 960, z późn. zm.), orzekł o wymeldowaniu T. J. z pobytu stałego w S. B. przy ul. K. Powyższa decyzja doręczona została do miejsca pobytu skarżącego - Aresztu Śledczego dnia 24 kwietnia 2006r.
Pismem z dnia 9 maja 2006r. T. J. złożył odwołanie od decyzji Burmistrza, kwestionując, jakoby w okresie od (...) do (...) (moment osadzenia w areszcie) nie zamieszkiwał przy ul. K. Orzekając na skutek wniesionego odwołania, Wojewoda postanowieniem z dnia (...) stwierdził, iż odwołanie T. J. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż decyzja doręczona została w dniu 24 kwietnia 2006r. (uprawomocniła się w dniu 9 maja 2006r.), a zatem odwołanie złożone w dniu 10 maja 2006r. należało uznać za wniesione po terminie.
W skardze na powyższe postanowienie T. J. podał, iż zarówno wskazany przez Wojewodę termin doręczenia mu decyzji, jak i termin wniesienia odwołania nie jest zgodny z faktami, albowiem wskazuje dzień doręczenia pism pracownikowi administracji aresztu a nie skazanemu. Ponadto skarżący zakwestionował istnienie przesłanek do wymeldowania go z przedmiotowego lokalu.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż fakt doręczenia decyzji organu I instancji w dniu 24 kwietnia 2006r. znalazł odzwierciedlenie w potwierdzeniu odbioru pisma, które to potwierdzenie zostało opatrzone datą, pieczęcią Aresztu Śledczego oraz podpisem pracownika.
Wyrokiem z dnia (...) sygn. akt (...) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie.
Uzasadniając swoje stanowisko Sąd podniósł, iż błędnie zastosowano art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., dalej jako k.p.a.), albowiem sam fakt izolacji nie wiąże się z koniecznością zastosowania sposobu doręczenia przewidzianego w tym przepisie. W przypadku osób osadzonych stosuje się zasady postępowania z korespondencją określone w Rozdziale 8 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 stycznia 2004r, w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności (Dz. U. 2004, Nr 15, poz. 142). Przedwcześnie uznano, iż pismo doręczone zostało skarżącemu właśnie w dniu, kiedy wpłynęło do administracji Aresztu Śledczego. Należało zwrócić się do administracji Aresztu o wyjaśnienie okoliczności i daty faktycznego doręczenia pisma.
Ponadto organ nie wyjaśnił także okoliczności nadania odwołania - tj. rzeczywistej daty złożenia go do administracji Aresztu. Wobec kwestionowania przez skarżącego daty wynikającej z pieczęci umieszczonej na piśmie, dla określenia upływu terminu do wniesienia odwołania, należało ustalić datę złożenia pisma a nie datę jego opieczętowania przez pracownika Aresztu.
Pismem z dnia (...) Urząd Wojewódzki Delegatura w L. zwrócił się do Aresztu Śledczego z zapytaniem m.in. o dokładną datę doręczenia T. J. decyzji Burmistrza z dnia (...) oraz dokładną datę przyjęcia odwołania od powyższej decyzji, gdyż skarżący umieścił na kopercie datę 9 maja 2006r., natomiast pracownik administracji Aresztu wpisał datę 10 maja 2006r.
W odpowiedzi na otrzymane zapytanie, wskazano, iż pismo Urzędu Miejskiego (zgodnie z wyjaśnieniami Urzędu pismo to dotyczyło decyzji nr (...)) zostało odebrane przez osadzonego w dniu 25 kwietnia 2006r., natomiast przyjęcie przez administrację odwołania nastąpiło 10 maja 2006r.
Postanowieniem z dnia (...) nr (...) Wojewoda stwierdził, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia, wskazując, iż wobec doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji w dniu 25 kwietnia 2006r., termin do wniesienia odwołania upłynął 9 maja 2006r. Odwołanie wniesione dnia 10 maja 2006r. należało więc uznać jako wniesione po terminie.
Skarżąc powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, T. J. wniósł o nakazanie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania dotyczącego wymeldowania oraz udostępnienia czynnego udziału w tym postępowaniu albowiem jako skazany nie miał wglądu do jego akt. Skarżący podniósł, iż korespondencja urzędowa została przez niego złożona 9 maja 2006r., natomiast potwierdzenie jej odbioru otrzymał dzień później.
W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Na rozprawie w dniu (...) skarżący okazał druk potwierdzenia odbioru korespondencji (odwołania od decyzji Burmistrza z dnia (...) Nr (...) wydany przez administrację aresztu śledczego z datą odbioru 10.05.2006r.
Wskazał równocześnie, że odwołanie złożył w skrzynce przeznaczonej do korespondencji, znajdującej się w celi w dniu 09 maja 2006r. i w tym samym dniu zostało ono wyjęte ze skrzynki przez strażnika więziennego.
Pokwitowanie odbioru otrzymał jednak z datą dnia następnego tj. 10 maja 2006r.
Nie wiadomo również kiedy odwołanie zostało nadane, bowiem w areszcie śledczym było praktyką, że korespondencję osadzonych była nadawana jako przesyłki zwykłe nie zaś polecone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) sygn. akt (...) wytycznymi Wojewoda zwrócił się pismem z dnia (...) do Aresztu Śledczego o podanie dokładnej daty doręczenia T. J. decyzji Burmistrza z dnia (...) Nr (...), dokładnej daty, przyjęcie odwołania T. J. od tej decyzji (ze wskazaniem istniejącej rozbieżności między datą zamieszczoną na kopercie przez T. J. – 09.05.2006r. i przez pracownika aresztu śledczego – 10.05.2006r.) a także o informację, czy T. J. nadal przebywa w areszcie śledczym.
Odpowiedź na powyższe pytania została udzielona przez Dyrektora Areszty Śledczego w piśmie z dnia (...) Nr (...). Wynika z niej, że korespondencja przeznaczona dla T. J. (pismo Urzędu Miejskiego) została przekazana stronie w dniu 25 kwietnia 2006r., natomiast datą przyjęcia przez administrację aresztu śledczego pisma skierowanego do Urzędu Miejskiego był dzień 10.05.2006r.
Tej pierwszej daty – daty doręczenia decyzji - (25.04.2006r.) strona nie kwestionuje, jest ona przy tym zgodna z dołączonym przez T. J. do skargi wykazem z rejestru korespondencji Aresztu Śledczego, zgodnie z którym pismo oznaczone Nr nadawczym (...) zostało przekazane skarżącemu w dniu 25.04.2006r.
Pismo to jak wynika z wyjaśnień udzielonych przez Urząd Miejski Wojewodzie, zawierało decyzję Burmistrza z dnia (...) Nr (...) (fax. z dnia (...) w aktach administracyjnych).
Sporna jest natomiast, zgodnie z zarzutami skargi, data przekazania przez skarżącego administracji aresztu śledczego, odwołania od powyższej decyzji.
Organizację przyjmowania korespondencji od tymczasowo aresztowanych określa, obowiązujące w dacie wniesienia odwołania Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 25.05.2003r. w sprawie regulaminu organizacyjno- porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz.U. Nr 152, poz. 1494 z 2003r.) wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 249 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny wykonawczy.
Zgodnie z § 20 ust. 2 tego rozporządzenia przyjmujący w areszcie śledczym korespondencję urzędową wysyłaną przez tymczasowo aresztowanego wydaje nadawcy pisemne potwierdzenie jej odbioru oraz odnotowuje na kopercie datę odbioru (ust. 2). Potwierdzenie sporządza się w jednym egzemplarzu, duplikatu potwierdzenia nie wydaje się (ust. 3).
Nie budzi wątpliwości, iż wymagana zgodnie z obowiązującymi przepisami procedura, została w niniejszym przypadku dochowana.
Na kopercie zawierającej odwołanie skarżącego, została zamieszczona pod pieczęcią aresztu śledczego, data przyjęcia odwołania tj. 10.05.2006r. (w aktach administracyjnych), która to data jest tożsama z datą zamieszczoną na potwierdzeniu odbioru korespondencji (odwołaniu), wydanym skarżącemu i okazanym przez skarżącego na rozprawie w dniu (...).
Wydany na podstawie § 20 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25.08.2003r. – dokument potwierdzenia odbioru korespondencji od tymczasowo aresztowanego stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 kpa. a więc wiąże się z nim domniemanie, iż wskazana w nim data odbioru korespondencji przez administrację aresztu, jest datą prawdziwą.
Jakkolwiek obowiązujące przepisy dopuszczają możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentu (art. 76 § 3 kpa) jednakże należy stwierdzić, iż takiego dowodu skarżący w niniejszym przypadku nie przeprowadził, nie zgłaszał również w toku postępowania żadnych wniosków dowodowych w tym zakresie.
Skarżący nie zgłaszał również w areszcie śledczym żadnych zastrzeżeń, co do sposobu i prawidłowości dokumentowania obiegu korespondencji, mimo że taką możliwość stwarzał mu przepis § 21 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26.08.2003r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania, zgodnie z którym tymczasowo aresztowany ma prawo składać wnioski skargi i prośby na piśmie oraz ustnie; że taką możliwością gwarantowały skarżącemu nie tylko obowiązujące przepisy, ale istniała ona również w praktyce, świadczy dołączone do skargi pismo z dnia (...) skierowane przez skarżącego do Dyrektora Aresztu Śledczego w sprawie korespondencji kierowanej do skarżącego, na które to pismo udzielono skarżącemu odpowiedzi na podstawie Rejestru Korespondencji prowadzonego w Areszcie Śledczym. Skarżący nie kwestionował jednak wówczas daty odbioru od niego korespondencji urzędowej, a jedynie datę doręczenia mu kwestionowanej decyzji.
Wskazując na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż prawidłowo, na podstawie istniejących dokumentów Wojewoda przyjął, iż datą wniesienia przez skarżącego odwołania był dzień 10.05.2006r., a więc odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego 14-dniowego terminu do jego wniesienia (art. 120 § 2 kpa), co w rezultacie oznacza, iż zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia (...) odpowiada prawu.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. o ppsa, skargę należało oddalić.
/-/M. Kwiecińska /-/B. Koś /-/M. Lorych-Olszanowska
T.M.