Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał skarżącemu T. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Rada Adwokacka.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia został doręczony uczestnikowi postępowania Ł. Ś. – J. w dniu [...] (k. 93).
W dniu [...] (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k.
- 97) Ł. Ś. – J. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., od postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, iż stroną postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest wyłącznie osoba ubiegająca się o przyznanie tego prawa. Instytucja prawa pomocy ma bowiem zapewnić osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swych praw przed sądem administracyjnym, a przy rozpoznawaniu wniosków o przyznanie tego prawa ocenie podlegają podane przez wnioskodawcę okoliczności dotyczące wyłącznie jego osobistej sytuacji materialnej i rodzinnej. Analiza uregulowań dotyczących instytucji prawa pomocy również prowadzi do wniosku, iż stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest wyłącznie strona, która wystąpiła z przedmiotowym wnioskiem i w konsekwencji tylko ona ma prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r., I OZ 135/08, niepubl.). Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w żadnym razie nie dotyczy interesu prawnego uczestnika postępowania zasadniczego, lecz wyłącznie interesu prawnego wnioskodawcy domagającego się przyznania prawa pomocy.
W niniejszej sprawie pomimo błędnego pouczenia organu administracji i uczestnika postępowania o prawie wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 marca 2008 r. przyznającego skarżącemu prawo pomocy w zakresie częsciowym, podmioty te nie są stronami postępowania w przedmiocie prawa pomocy i nie posiadają legitymacji do zaskarżenia tegoż postanowienia w drodze sprzeciwu. W konsekwencji sprzeciw wniesiony przez uczestnika Ł. Ś. – J. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 259 § 1 p.p.s.a.
/-/ Maria Kwiecińska
T.M.d