Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 06 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie, gdyż oświadczenie majątkowe, pomimo wezwania do jego uzupełnienia, było niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego Wnioskodawcy. Zażalenie na wskazane postanowienie zostało oddalone (orzeczenie NSA z dnia 29 listopada 2012 roku, k. 51-53 akt sądowych).
Przy skardze kasacyjnej (sporządzona osobiście) Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy (k. 86-87 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 02 lipca 2013 roku ponownie odmówił przyznania prawa pomocy (k. 90-92 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 roku oddalił zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (k. 103-106 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że Skarżący wskazując na swoją bezdomność i konieczność utrzymywania się z żebractwa nie przedstawia żadnych dowodów mogących ilustrować własne możliwości finansowe, a w szczególności osiągane dochody oraz wysokość ponoszonych wydatków.
Postanowieniem z dnia 05 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie i ponownie zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 124 akt sądowych). W uzasadnieniu zgłoszonego żądania Wnioskodawca wyjaśnił, że jest bezdomny, utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych (około 100-200 zł miesięcznie) oraz korzysta z jadłodajni "A" (formularz wniosku o prawo pomocy, k. 130-131 akt sądowych).
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub też wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przenosząc powyższe na grunt oceny zasadności kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy, że składając ponowne żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz kolejne żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, Wnioskodawca nie usunął wątpliwości, jakie budziły już wcześniej złożone oświadczenie majątkowe. Ponownie bez wyjaśnienia (udokumentowania rzeczywistego stanu rzeczy) pozostawione zostały kwestie dotyczące:
- - ubiegania się o dopłaty do produkcji rolnej i związanej z tym konieczności prowadzenia działalności rolniczej,
- - założenia, wyposażenia w majątek i zbycia udziałów w "B" Sp. z o.o.,
- - założenia i wyposażenia w majątek "C" Sp. z o.o. w organizacji,
- - tytułów prawnych do zajmowania, sposobu zagospodarowania i kosztów utrzymania: nieruchomości wskazanej jako adres zamieszkania według aktu notarialnego złożonego do akt sprawy o sygn. akt III SA/Po 206/12), nieruchomości wskazanej jako adres dla doręczeń w sprawach o sygn. akt III SA/Po 621-622/09 i adres siedliska gospodarstwa rolnego), nieruchomości wskazanej jako adres siedziby spółki "B" Sp. z o.o. oraz nieruchomości wskazanej jako siedziba "C" Sp. z o.o. w organizacji,
- - sytuacji rodzinnej Wnioskodawcy,
- - wysokości egzekwowanych należności oraz wysokości kwot wyegzekwowanych lub przekazanych organom egzekucyjnym,
- - wysokość średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego,
- - źródła finansowania: wydatków na zaspokojenie potrzeb życiowych, działalności rolniczej oraz źródła pochodzenia majątku przekazanego tworzonym podmiotom gospodarczym.
Tymczasem okoliczności znane z urzędu oraz informacje zamieszczone w serwisach internetowych instytucji państwowych wskazują, co następuje.
Wnioskodawca w latach od 2004 do 2011 roku nieprzerwanie zgłaszał do systemu dopłat rolniczych grunty o pow. ponad 100 ha. Skarżący pełni funkcję prezesa zarządu w "B" Sp. z o.o., a do maja 2012 roku był udziałowcem tej Spółki. Udziały o łącznej wartości 100.000 zł zbył na rzecz brata M. P. (Monitor Sądowy i Gospodarczy z dnia [...] czerwca 2012 roku, Nr [...], poz. [...]). Niemniej wcześniej, czyli przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku, sygn. akt [...], Skarżący został zobowiązany do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym. W dniu 27 września 2011 roku Wnioskodawca został ujawniony w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych (Nr RDN [...]).
W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła skarga podmiotu "C" Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje R. P. Z kolei postanowieniem z dnia 04 grudnia 2013 roku w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13, referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy "C" Sp. z o.o. w organizacji.
Z uzasadnienia wskazanego postanowienia wynika, że udziałowcami "C" Sp. z o.o. w organizacji są bracia R. P. i M P. Spółkę reprezentuje Skarżący. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000 zł. Wnioskodawca posiada jeden udział o wartości nominalnej 50 zł. Udziały zostały objęte i pokryte w całości gotowizną. Spółka wystąpiła do Sądu Rejestrowego ze zgłoszeniem rejestracyjnym. Za ostatni rok obrotowy Spółka nie odnotowała zysku, a jej zadłużenie wynosi 25.000 zł. Siedziba Spółki znajduje się w dzierżawionym lokalu. Zadłużenie z tytułu czynszu wynosi 23.000 zł. R. P., który jest wspólnikiem i prezesem zarządu "C" Sp. z o.o. w organizacji, ponosi w części koszty działalności reprezentowanej Spółki (przesyłki pocztowe). Koszty notarialne poniósł drugi wspólnik (brat wnioskodawcy M. P.), u którego Spółka jest zadłużona.
Skarżący ponad wszelką wątpliwość ma świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie, tak jak w niniejszej sprawie, oddalał zażalenia wnoszone na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy.
W konsekwencji uznać należy, że Skarżący świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego.
W tym stanie rzeczy niecelowe jest kierowanie do Wnioskodawcy kolejnego wezwania z żądaniem uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Wnioskodawca konsekwentnie odmawia przedłożenia informacji i dokumentów umożliwiających przeprowadzenie pełnej oceny jego sytuacji majątkowej i osobistej. Zaznaczyć przy tym należy, że przekazanie tych informacji i dokumentów może nastąpić przy wniesienia sprzeciwu od niniejszego orzeczenia.
Z powyższych względów uznać należało, że kolejne oświadczenie majątkowe Skarżącego nie pozwala ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz zdolności płatniczych strony postępowania. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy oraz nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.