Uzasadnienie
Skarżący R. P., w prawem przewidzianej formie, ponownie wystąpił z żądaniem przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 274 akt sądowych).
W uzasadnieniu zgłoszonego żądania Wnioskodawca powołał ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, na które wskazywał już w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 12 akt sądowych).
Pierwotne żądanie przyznania prawa pomocy zostało prawomocnie rozstrzygnięte poprzez oddalenie zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny (k. 49 akt sądowych).
W sprawie żądania prawa pomocy zgłaszanego przez Skarżącego wypowiadał się także ponownie Naczelny Sąd Administracyjny (k. 199 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 roku o sygn. akt II GZ 179/15 oddalił zażalenie Wnioskodawcy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odmowie przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że kolejny tożsamy wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu w oparciu o treść art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się do merytorycznej części żądania wnioskodawcy, Sąd wskazał, że we wniosku o prawo pomocy należy powołać okoliczność relewantne dla rozpoznawanej kwestii. Tymczasem Wnioskodawca nie wykazał ani przesłanek przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani nie powołał żadnych zmienionych okoliczności, które mogłyby prowadzić do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 roku.
Zatem w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie - art. 260 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 - dalej P.p.s.a.) w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015, poz. 658).
Występując ponownie z żądaniem przyznania prawa pomocy (piąte w niniejszym postępowaniu) Skarżący nie złożył oświadczenia majątkowego o treści pozwalającej dokonać rzetelnej i rzeczowej oceny jego zdolności płatniczych. Wnioskodawca nie wykonał także wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego skierowanego do niego w dniu 21 czerwca 2012 roku (k. 16 akt sądowych).
Uznać zatem należy, że Skarżący ma świadomość tego, że kolejnemu żądaniu w zakresie tzw. prawa ubogich nie towarzyszy niezbędny element wniosku o przyznanie prawa pomocy, a mianowicie oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz oświadczenie osoby fizycznej o jej stanie rodzinnym.
Wskazać przy tym należy, że niezbędnym elementem ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wykazanie zmiany okoliczności sprawy, co wynika z art. 165 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że występowanie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy, które wspiera tożsama argumentacja, co żądanie już prawomocnie załatwione orzeczeniem o odmowie przyznania prawa pomocy, a przy tym składanie kolejnego żądania przyznania prawa pomocy w kontekście nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienie oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym.
Taka postawa strony postępowania dowodzi dalszego i świadomego uchylania się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego.
Złożenie ponownego żądania przyznania prawa pomocy, ale bez wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego skierowanego do strony przy pierwotnym wniosku o prawo pomocy, ma ten skutek, że zbędne jest prowadzenie postępowania wyjaśniającego na okoliczność pogorszenia się sytuacji majątkowej Wnioskodawcy.
Skoro strona postępowania, wbrew swoim obowiązkom prawnym, nie wykonuje wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, to brak jest ustaleń faktycznych objętych orzeczeniem sądowym, które mogłyby stanowić tło dla weryfikacji twierdzeń o pogorszeniu się sytuacji majątkowej strony postępowania.
W takiej sytuacji kolejne żądanie przyznania prawa pomocy nie aktualizuje obowiązku sądu w zakresie ponownego uruchamiania trybu z art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów, na podstawie art. 249a oraz art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.