Uzasadnienie
x za pośrednictwem pełnomocnika ([...]) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok [...].
Pismem z dnia[...] roku [...] wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z zaznaczeniem, że jego sytuacja jeszcze bardziej się pogorszyła: wzrost zadłużenia o dalsze [...] zł i egzekucje z tym związane (między innymi bankowe),[...].
Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2017 roku [...] (jako pełnomocnik x) został wezwany do złożenia kompletnego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie został on poinformowany, że wniosek dotyczy sytuacji majątkowej i rodzinnej x jako strony skarżącej.
W odpowiedzi na wezwanie [...] przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W treści wniosku [...] został wskazany jako podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy (k. 171 akt sądowych).
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. umorzył postępowanie w sprawie o przyznanie prawa pomocy z wniosku [...] [...] wniósł sprzeciw określony jako "zażalenie" na powyższe postanowienie.
Wniósł o uchylenie postanowienia, wyłączenie referendarza i zwolnienie go od opłat i kosztów sadowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Powołał się na własną sytuację majątkową i osobistą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Prawo pomocy może być przyznane na wniosek strony postępowania zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. t. j., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.".
W niniejszej sprawie [...] nie jest stroną postępowania, a jedynie występuje jako podmiot działający za stronę skarżącą. Z treści pism kierowanych do Sądu wynika, że [...]złożył w imieniu własnym wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie zaś w imieniu i na rzecz strony postępowania. Przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy posiada zatem nieusuwalną wadę, która uniemożliwia przyznanie wnioskodawcy pomocy ze strony państwa. Ponieważ wniosek [...] o przyznanie prawa pomocy nie ma charakteru pisma strony postępowania jego merytoryczne rozpoznanie należy uznać za zbędne. Również sprzeciw był wniesiony przez [...], ale nie w imieniu strony.
Wobec powyższego na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.