Uzasadnienie
Skarżący K. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i doradcy podatkowego.
Na podstawie oświadczenia majątkowego, dokumentów złożonych do akt sprawy, dodatkowych oświadczeń, powołanych orzeczeń sądowych oraz akt administracyjnych ustalono, co następuje.
Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest właścicielem: gruntów rolnych o pow. 1.216ha oraz gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (pow. 3,93ha). Powierzchnia budynków posadowionych na wskazanych nieruchomościach wynosi 2.593,87mkw (powierzchnia budynków związanych z działalnością gospodarczą to 1.691,50 mkw.). Ze wskazanych nieruchomości prowadzone są postępowania egzekucyjne.
Skarżący posiada zarejestrowaną działalność gospodarczą, której de facto nie wykonuje i nie osiąga z tego tytułu żadnych przychodów (kserokopie zeznań podatkowych). Wnioskodawca nie użytkuje posiadanych budynków (dokumentacja fotograficzna w aktach sprawy administracyjnej). Skarżący nie prowadzi działalności rolniczej i nie pobiera dopłat z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Kontrola krzyżowa dotycząca gruntów rolnych dzierżawionych przez Skarżącego wykazała konflikt wniosków pomocowych. Stwierdzono, że z wnioskiem o dopłaty wystąpił także innych dzierżawca tych samych gruntów, który faktycznie włada spornymi nieruchomościami (uzasadnienie wyroku WSA w Poznaniu z dnia 17 listopada 2010 roku, sygn. akt III SA/Po 353/10)
Wnioskodawca nie osiąga żadnych przychodów i korzysta z pomocy finansowej siostry (emerytka) oraz znajomych. Wysokość otrzymywanej pomocy określił na około 300-500zł miesięcznie.
Mając na uwadze powyższe uznać należało, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru.
Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu wykracza poza ramy niezbędnych kosztów postępowania i w takim rozmiarze jest nieuzasadnione. Zatem ustanawiając dla Skarżącego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego oddalono wniosek w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Dokonując wyboru pełnomocnika uwzględniono, że skarga dotyczy obowiązków podatkowych Wnioskodawcy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.