Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., po rozpatrzeniu podania zobowiązanej Spółki A postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 roku, uznał zarzut nieistnienia egzekwowanego obowiązku za nieuzasadniony. Wskazano w uzasadnieniu, że zobowiązana spółka wniosła zarzuty w oparciu o treść art. 33 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W sprawie stanowisko zajął wierzyciel, który ostatecznym postanowieniem Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2019 roku o nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W stanowisku wierzyciela zajęto jednoznaczne stanowisko, że organ prawidłowo doręczył stronie decyzję z dnia [...] listopada 2017 roku za pośrednictwem Poczty Polskiej i w konsekwencji uznał ją za skutecznie doręczoną. Tym samym, skoro procedura przewidziana w art. 44 Kpa została zachowana, to nie sposób uznać za zasadny zarzut nieistnienia obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym.
Zobowiązana skorzystała z prawa do wniesienia zażalenia. Zdaniem strony jej argumentacja, zawarta we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 2017 roku wydaną przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, dowodzi nieistnienia egzekwowanego obowiązku. Decyzja nie została skierowana na adres korespondencyjny Spółki, a przez to nie została doręczona pełnomocnikowi strony.
Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] października 2019 roku, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Podniesiono w uzasadnieniu, że argumenty przedstawione przez skarżącą stanowiły przedmiot analizy wierzyciela, który w prowadzonym przez ten organ postępowaniu (zakończonym ostatecznym postanowieniem) uznał za nieuzasadniony zarzut nieistnienia obowiązku. Okoliczności przedstawione przez wierzyciela miały dla organu egzekucyjnego charakter wiążący.Zarówno więc organ egzekucyjny, jak i organ odwoławczy był zobowiązany przy ocenie złożonych zarzutów uwzględnić to stanowisko i przyjąć jako ustalone okoliczności wskazane przez wierzyciela, a związane z okolicznościami dotyczącemu sposobu doręczenia decyzji Prezesa państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] listopada 2017 roku oraz umocowania adwokata S. K. do działania w imieniu spółki.
Spółka A reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego.
Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uznanie zarzutu za uzasadniony oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Zakwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzuciła:
- - naruszenie art. 10 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym,
- - naruszenie art. 39 oraz art. 40 §1 i §2 w związku z art. 44 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez pominięcie okoliczności braku doręczenia stronie./zobowiązanej decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] listopada 2017 roku,
- - przyjęcie błędnych ustaleń faktycznych wyrażające się stanowiskiem o prawidłowym doręczeniu decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Dyrektor Izby Skarbowej nie znalazł podstaw do uwzględniania skargi w trybie autokontroli i wniósł o jej oddalenie.
Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku o oddalenia skargi powołana została obszerna argumentacja dotycząca prawidłowego, skutecznego doręczenia decyzji nakładającej na skarżącą Spółkę egzekwowany obowiązek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie ma uzasadnionych postaw.
W kontrolowanej sprawie egzekucyjnej nie występują okoliczności, których istnienie uniemożliwiałoby prowadzenie działań obejmujących przymusową realizację obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
Autor skargi błędnie przyjmuje, że jego stanowisko o skierowaniu na niewłaściwy adres decyzji stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, a przez to brak doręczenia tej decyzji pełnomocnikowi strony, stanowi o nieistnieniu egzekwowanego obowiązku w rozumieniu art. 33 §1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2019, poz. 1438 ze zm.).
Koncepcja "wejścia decyzji do obrotu prawnego" nie jest związana z prawidłowym, tj. zgodnym z przepisami prawa, doręczeniem decyzji, lecz z dokonaniem czynności doręczenia polegającej na uzewnętrznieniu woli organu wobec podmiotu usytuowanego poza organem administracji (porównaj: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2017 roku o sygn. akt II GSK 4055/16).
Akt doręczenia (ogłoszenia) decyzji powoduje związanie organu decyzją w rozumieniu art. 110 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256 ze zm.). Związanie organu decyzją na skutek doręczenia następuje już z chwilą wysłania/nadania decyzji do adresata (strony). Decyzja doręczona wadliwie np. z naruszeniem przepisów o doręczeniach, z pominięciem niektórych stron, bądź ich pełnomocników, wchodzi do obrotu i wywołuje skutki prawne określone w treści rozstrzygnięcia.
Analiza dokumentów włączonych do akt administracyjnych, w tym treść pism pełnomocnika zobowiązanej, prowadzi do jednoznacznych ustaleń, że decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] listopada 2017 roku została przesłana na adres skarżącej Spółki ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Pojęcie "nieistnienia obowiązku" w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oznacza przede wszystkim sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał (np. z mocy prawa) albo nie wydano/nie wysłano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana/wysłana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie, bądź też gdy obowiązek podlegający egzekucji wygasł w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie, lecz przed rozpatrzeniem zarzutów (porównaj: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2019 roku o sygn. akt II FSK 227/18).
Z powyższych względów argumentacja skargi odnosząca się do naruszenia w toku administracyjnego postępowania rozpoznawczego przepisów art. 10, art. 39, art. 40 §1 i §2 w związku z art. 44 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, a dotycząca wad doręczenia decyzji skarżącej Spółce nie może stanowić prawidłowej podstawy dla uwzględnienia zarzutu nieistnienia egzekwowanego obowiązku. Sprawdzenie więc, czy przed wszczęciem egzekucji decyzja została stronie doręczona nie może być traktowane jako umożliwienie zobowiązanemu podważenia decyzji ani nie prowadzi do badania podstawy prawnej obowiązku podlegającego egzekucji.
Podnoszone w skardze kwestie mają istotne znaczenie jedynie w aspekcie zasadności wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 145 §1 pkt 4 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Z tego względu zarzut przyjęcia błędnych ustaleń faktycznych nie mógł prowadzić do uwzględnienia skargi.
Na marginesie wskazać należy, że złożenie podania o wznowienie postępowania administracyjnego otwiera możliwość wstrzymania, na podstawie art. 152 §1 ustawy – Kodeks postepowania administracyjnego, wykonania decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie (art. 152 §2 ustawy – Kodeks postepowania administracyjnego).
Postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w trybie art. 152 §1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego prowadzi do braku wymagalności obowiązku realizowanego w postępowaniu egzekucyjnym (porównaj: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 roku o sygn. akt II OSK 1866/13).Z tym więc postępowaniem, a nie postępowaniem egzekucyjnym ustawodawca wiąże prawo strony do żądania wstrzymania wykonania decyzji wadliwie doręczonej. Natomiast pominięcie pełnomocnika czy podniesiony dopiero w zażaleniu z dnia [...] sierpnia 2019 roku nowy zarzut braku doręczenia decyzji także spółce nie stanowi o nieistnieniu obowiązku, bowiem wywołuje prawne skutki także decyzja doręczona wadliwie. Zobowiązany nie może także zgłosić nowych zarzutów w toku postępowania w sprawie stanowiska wierzyciela ani też w toku postępowania zażaleniowego.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), skargę należało oddalić.