Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. J. T. i M. T. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. skierowaną do J. T. Decyzją tą Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.z [...] listopada 2014 r. skierowaną również do J. T. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień-grudzień 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że Sąd w każdej sprawie w pierwszej kolejności z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "p.p.s.a."). W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie M. T. w ocenie Sądu nie miała interesu prawnego we wniesieniu skargi ani nie brała udział w postępowaniu przed organami podatkowymi. W konsekwencji zatem skarga M. T., jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.