Uzasadnienie
P. S. ("Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie oraz odpowiedź na skargę uznano za doręczoną z dniem 16 maja 2018 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej; "ppsa").
W dniu 9 lipca 2018 r. wpłynął wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Do wniosku Skarżący załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że nie odebrał awizo pozostawione pod wskazanym w skardze adresem do korespondencji, tj. ul. [...] [...] M., pod którym obecnie nie zamieszkuje. Jednocześnie Skarżący wskazał, że nie zdążył powiadomić Sądu o zmianie adresu do korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Jest ono dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć np. błędne pouczenie sądu lub nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt l OZ 246/08, LEX nr 479292).
Przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 ppsa stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia.
W ocenie Sądu zachowanie Skarżącego nosi wszelkie znamiona niedbalstwa.
Skarżący argumentuje, iż przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie nie dotarła do niego, ponieważ zmianie uległo jego miejsce zamieszkania.
Skarżący miał obowiązek powiadomienia Sądu o takiej zmianie, zgodnie z art. 70 § 1 ppsa. Brak takiego powiadomienia ocenić należy negatywnie, jako przykład niedbalstwa Skarżącego. Przy czym Skarżący, skoro złożył skargę miał pełną świadomość, że postępowanie sądowo administracyjne jest w toku.
Reasumując, zachowanie Skarżącego nacechowane było znamionami niedbalstwa, co uniemożliwia przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Sąd wskazuje, iż odstąpił od rozpoznania wniosku Skarżącego o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, gdyż na obecnym etapie postępowania, wobec odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Skarżący nie jest obowiązany do jego uiszczenia.
Z powyższych względów Sąd, uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.