Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2013 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r.
Odpis postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 3 lipca 2013 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 41 akt sądowych).
Pismem z 18 marca 2014 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżący kwestionował prawidłowość doręczenia odpisu postanowienia z 27 czerwca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu jako wniesione po terminie.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie", znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienia NSA z dnia 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09; z dnia 21 maja 2010 r., II FSK 619/10; z dnia 18 stycznia 2012 r., I FSK 2088/11; z dnia 21 marca 2012 r., II FSK 363/12).
Wymogi te zostały w okolicznościach sprawy spełnione i w ocenie Sądu brak jest podstaw do ich kwestionowania. Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia, pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą.
W niniejszej sprawie z pocztowego dowodu doręczenia Skarżącemu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2014 r. wynika, że doręczony on został osobiście Skarżącemu w dniu 3 lipca 2013 r. W tej sytuacji, termin do wniesienia zażalenia biegł od dnia 4 lipca 2013 r. i upłynął w dniu 10 lipca 2013 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Skarżący złożył natomiast zażalenie w dniu 18 marca 2014 r., a więc z przeszło ośmiomiesięcznym spóźnieniem. Tym samym środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu ustawowego, o jakim mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a.
Stosownie zaś do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z tych względów Sąd uznał, iż zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu ustawowego z art. 194 § 2 P.p.s.a. i jako takie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., podlega odrzuceniu.