Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 15 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1069/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Grażyna Nasierowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z zakresu podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie, wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie Skarżąca W. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu z [...] czerwca 2008 r., nr [...].

Zaskarżone postanowienie jest zatem postanowieniem wydanym w pierwszej instancji, na które zgodnie z art. 215 § 3 w związku z art. 239, art. 220 § 1 i § 2, art. 13 § 1 pkt 2 lit. c) i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W..

Zażalenie na to postanowienie Skarżąca wniosła w dniu 25 sierpnia 2008 r. (data stempla pocztowego). Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] października 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne z [...] sierpnia 2008 r.

Skarżąca wniosła także skargę na postanowienie drugoinstancyjne Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2008 r., nr [...], którą zarejestrowano pod sygnaturą III SA/Wa 1068/09.

Stąd skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2008 r., nr [...], jako skarga na postanowienie wydane przez ten organ w pierwszej instancji jest niedopuszczalna.

Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.