Uzasadnienie
Po wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie prawidłowości rozliczeń podatku VAT Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] maja 2011 r. określił D. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako Skarżąca) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2005 r. do maja 2006 r. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż w okresie objętym kontrolą Skarżąca prowadziła działalność w zakresie usług leasingu finansowego i leasingu operacyjnego. Organ dokonując analizy ogólnych warunków umów leasingowych stwierdził, iż z warunków tych wynika, że ubezpieczenie przedmiotu leasingu należało do elementów treści umowy leasingu zawieranej pomiędzy Skarżącą a Leasingodawcą. W związku z powyższym stwierdził, iż powinny podlegać opodatkowaniu VAT wg stawki właściwej dla usług leasingu tj 22%.
W wyniku wniesionego przez Skarżąca odwołania od powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W..
W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż w przypadku świadczenia usługi leasingu wraz z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu stanowią one kompleksową usługę składającą się z usługi leasingu oraz ubezpieczenia przedmiotu leasingu. Stwierdził, iż nie są to odrębne i niezależne usługi, lecz elementy pewnej całości stanowiące z ekonomicznego punktu widzenia jedno świadczenie. Zdaniem Organu ubezpieczenie jest ściśle związane z przedmiotem leasingu, a przez to z usługą leasingu i ma w stosunku do niej charakter poboczny (uzupełniający). Bez usługi podstawowej, czyli usługi leasingu świadczenie usługi ubezpieczenia utraciłoby swój sens. W związku z powyższym uznał, iż obok wartości leasingu należało włączyć do podstawy opodatkowania również koszty ubezpieczenia i do tak ujętej całości świadczenia zastosować jednolitą stawkę podatku właściwą dla usługi.
Pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. Skarżąca złożyła na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarła wniosek o zawieszenie postępowania wskazując, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania w przedmiocie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 460/10.
W odpowiedzi na Skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. Ponadto w odniesieniu do wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniała sytuacja faktyczna opisana w w/w pytaniu prejudycjalnym z dnia 7 kwietnia 2011 r. Zaznaczył, iż w sprawie niniejszej zgodnie z warunkami umów leasingu stroną umowy ubezpieczenia nie jest leasingobiorca, lecz właściciel przedmiotu leasingu. Skarżąca nie świadczyła usług ubezpieczenia na rzecz podmiotów korzystających z przedmiotów leasingu. W związku tym koszty ubezpieczenia, którymi obciążany był korzystający z leasingu były wyłącznie elementem podstawy opodatkowania usługi leasingu i podlegały opodatkowaniu według stawki właściwej dla czynności głównej czyli leasingu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a") -, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 460/10, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:
- a) czy przepis art. 2 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy jako jedną kompleksową usługę złożoną leasingu,
- b) w przypadku odpowiedzi na powyższe pytanie, że usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy art. 135 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korzysta ze zwolnienia usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu, gdy to leasingodawca ubezpiecza ten przedmiot, obciążając kosztami tego ubezpieczenia leasingobiorcę?
Sąd zauważa, iż wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08).
W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na ww. pytanie prejudycjalne dotyczy kwestii prawnej stanowiącej istotę sporu w niniejszej sprawie.
Uznając więc, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem dotyczy ona tożsamego problemu prawnego, który jest przedmiotem ww. pytania prejudycjalnego, Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.