Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 maja 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów, wniósł w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 112/08. Według Dyrektora Izby Skarbowej sentencja wyroku i uzasadnienie wyroku jest sformułowane w sposób niepozwalający jednoznacznie stwierdzić, czy uchylona została interpretacja indywidualna z dnia [...] października 2007 r. [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, czy odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 listopada 2007 r. nr [...], czy też oba te akty. W komparycji wyroku wskazano bowiem datę odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz numer [...]. Organ zacytował fragment wyroku, z którego jego zdaniem wynika, że uchylona została odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wątpliwości Dyrektora Izby Skarbowej są uzasadnione. Rzeczywiście w komparycji wyroku zaistniała oczywista pomyłka, polegająca na podaniu błędnego numeru interpretacji z dnia [...] listopada 2007 r. Owa pomyłka została sprostowana osobnym postanowieniem.
Wprawdzie Dyrektor Izby Skarbowej słusznie podniósł, iż z uzasadnienia wyroku wynika, iż chodzi o odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednakże Sąd uznał, iż samo sprostowanie wyroku może nie wyjaśniać w sposób wystarczający powstałych w niniejszej sprawie wątpliwości, dlatego uznał za konieczne udzielenie takich wyjaśnień.
Wyjaśnienia bowiem wymaga, iż pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest de facto interpretacją dokonaną ponownie w ramach autorewizji. Owo wezwanie prowadzi do ponownego rozważenia interpretacji, której skutkiem może być jej zmiana. W przypadku zmiany interpretacji na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa, obowiązującą będzie owa zmieniona interpretacja. Ustawodawca ani w przepisach Działu II Rozdział 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) normującego instytucję interpretacji przepisów prawa podatkowego, ani w przepisach ustawy o postępowaniu przez sądami administracyjnymi nie posługuje się terminem "odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Jest to zatem termin potoczny, jednakże Sąd wydając orzeczenie winien posługiwać się terminem znajdującym swoje źródło w przepisach prawach.
Nie wdając się w obszerną analizę przepisów normujących interpretację przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, iż jedynym aktem wydawanym w trybie przepisów regulujących tę instytucję, wywierającym skutki prawne, jest interpretacja. Pismo wydane na skutek wniesienia środka zaskarżenia jakim jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niczym innym jak interpretacją wydaną na skutek ponownego przeanalizowania sprawy. Stąd też Sąd wydając wskazany na wstępie uzasadnienia wyrok uchylił interpretację, a nie odpowiedź wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Postanowienie niniejsze zostało wydane na podstawie art. 158 p.p.s.a.
W komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2008 r. wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 112/08 wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na niezamierzonym wskazaniu błędnego numeru odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa " [...] ", zamiast prawidłowego numeru " [...] ".
Sąd wskazuje, że w sprawie jest niewątpliwe, iż w dniu 30 listopada 2007 roku Minister Finansów wydał pod numerem " [...] " akt będący odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnić należy, że pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest de facto ponowną interpretacją przepisów prawa podatkowego dokonaną w ramach autorewizji i podpisaną po raz drugi przez konkretną osobę działającą imieniem organu. Podkreślić zatem należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa prowadzi do ponownego rozważenia interpretacji, której skutkiem może być na przykład jej zmiana w całości lub części (patrz: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008 roku, sygn. akt III SA/Wa 112/08 rozstrzygające wątpliwości co do treści wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 roku).
Zarówno z treści zapadłego w przedmiotowej sprawie wyroku jak i jego uzasadnienia wynika zatem bezsprzecznie, że Sąd uchylił zaskarżoną interpretację Ministra Finansów z dnia 30 listopada 2007 roku (odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa), co oznacza, że rozstrzygnięcie dotyczyło aktu o numerze " [...] ". W komparycji rozstrzygnięcia omyłkowo wpisano niepełny numer aktu. Zaznaczyć w tym miejscu również wypada, że sam organ w piśmie z dnia 21 maja 2008 r., zwracając się o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku, na stronie 2 podał, że z uzasadnienia wyroku wynika, iż "uchylona została odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 listopada 2007 r. znak [...] ".
Powołane okoliczności faktyczne wskazują, iż w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2008 r. wystąpiła oczywista omyłka pisarska przy wskazywaniu numeru uchylonego aktu, dlatego zasadne było jego sprostowanie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.