Uzasadnienie
W dniu 27 lutego 2012 r. (data nadanie w urzędzie pocztowym) A. T. (dalej "Skarżący") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie uznania za bezzasadne zgłoszonych zarzutów do postępowania egzekucyjnego.
Skarżący zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 kwietnia 2012 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 maja 2012 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a.") wezwanie do uiszczenia wpisu zostało Skarżącemu skutecznie doręczone z dniem 24 kwietnia 2012 r., co oznacza, że wyznaczony termin upłynął 2 maja 2012 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie uiścił opłaty sądowej w ustawowym terminie, tj. do 2 maja 2012 r.
Skarżący pismem z dnia 23 maja 2012 r. zwrócił się do Sądu o zmianę powyższego postanowienia. Prośbę swą uzasadnił tym, że nie dotarło do niego awizowane zawiadomienie przez co nie miał żadnej wiedzy o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący wyjaśnił, że obecnie zamieszkuje w jednym mieszkaniu wraz z byłą żoną, z której winy ma orzeczony prawomocnie rozwód. Powodem wspólnego zamieszkiwania jest tocząca się sprawa o podział majątku. Była żona wyjmuje ze skrzynki i niszczy kierowaną do niego korespondencję w tym awiza co wielokrotnie zgłaszał w Komisariacie Policji W.. Skarżący jednocześnie do pisma załączył dowód opłaty wpisu sądowego w wysokości 100 zł na rachunek bankowy sądu.
Sekretariat Sądu pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. wezwał Skarżącego do wyjaśnienia, czy pismo z dnia 23 maja 2012 r. jest skargą kasacyjną, czy wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżący pismem z dnia 25 czerwca 2012 r. wskazał, że pismo z dnia 23 maja 2012 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. – strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 tej regulacji równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której Skarżący nie mógł usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem okoliczności podanej we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie można uznać za przeszkodę nieusuwalną. Skarżący podkreślił, że była żona wyjmuje ze skrzynki i niszczy kierowaną do niego korespondencję w tym awiza, co wielokrotnie zgłaszał w Komisariacie Policji W.. Oznacza to, że Skarżący powinien liczyć się z możliwością zniszczenia zawiadomienia o nadejściu przesyłki pocztowej (awiza), gdyż – jak sam Skarżący wskazuje - taka sytuacja miała już miejsce wielokrotnie.
Skarżący aby uniknąć konsekwencji nieterminowego uiszczenia wpisu sądowego od skargi mógł przykładowo wskazać inny adres do doręczeń, założyć skrytkę pocztową i wskazać jako adres do doręczeń, zadzwonić do Wydziału Informacji Sądowej WSA w Warszawie w celu uzyskania informacji o stanie sprawy, zapoznać się osobiście z aktami sprawy w czytelni WSA w Warszawie.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu z przyczyn od niego niezależnych. Okoliczności powyższe świadczą - wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu - o niedochowaniu przez Skarżącego należytej staranności, czyli działaniu zawinionym. Sąd zwraca uwagę, że użyte w art. 86 § 1 P.p.s.a. pojęcie winy dotyczy jej postaci umyślnej, jak również nieumyślnej w postaci lekkomyślności, czy niedbalstwa.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i 3 P.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.