Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1303/15 oddalił skargę U. w K. (dalej: "Skarżący"), wniesioną na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2015 r.
Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 29 sierpnia 2016 r.
Pismem z dnia 28 września 2016 r. (data stempla pocztowego 28 września 2016 r.) Skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 3 października 2016 r., pismem z dnia 4 października 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braku formalnego w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, w której wysłano zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi, iż zostało ono skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 października 2016 r.
Pełnomocnik Skarżącego przy korespondencji z dnia 19 października 2016 r. (data stempla pocztowego 19 października 2016 r.) załączył poświadczony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie do reprezentacji Skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Przy piśmie z dnia 20 października 2016 r. (data stempla pocztowego 20 października 2016 r.) pełnomocnik Skarżącego przesłał odpis pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie do reprezentacji Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 j.t.; dalej "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie zaś do art. 178 ww. ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Pełnomocnik Skarżącego, przy korespondencji z dnia 19 października 2016 r. przesłał odpis pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentacji Skarżącego wyłącznie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Nie przedłożył natomiast w wyznaczonym terminie dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do złożenia skargi kasacyjnej i występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do czego był wezwany pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Na marginesie Sąd zauważa, że nadesłanie przy korespondencji z 20 października 2016 r. (data stempla pocztowego 20 października 2016 r.) dokumentu pełnomocnictwa zwierającego umocowanie do występowania w imieniu Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie stanowi wykonania wezwania, bowiem dokonane zostało po upływie terminu (ostatnim dniem 7 dniowego terminu był 19 października 2016 r.).
Pełnomocnik strony skarżącej nie wykonał wezwania Sądu w wyznaczonym terminie. Z tego względu skarga kasacyjna, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.