Uzasadnienie
Z. B. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") na urzędowym formularzu PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wyjaśnił, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.329,61 zł brutto. Podniósł, że od 2006 r. leczy się na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę typu II. W 2007 r. przeszedł ostre zapalenie trzustki oraz udar mózgu. W 2009 r. przeszedł kolejny udar mózgu. Oświadczył, że z emerytury ponosi koszty leków i bieżącego utrzymania. Stan zdrowia utrudniana mu normalne funkcjonowanie.
W odpowiedzi na wezwanie Referendarza sądowego Wnioskodawca nadesłał decyzję ZUS o wysokości przyznanej renty, odcinek renty (787,30 zł), dokumentację dotyczącą jego stanu zdrowia i stopnia niepełnosprawności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Wniosek Skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając przedmiotowy wniosek Referendarz sądowy doszedł do przekonania, że Skarżący wykazał, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wynagrodzenia względem wybranego pełnomocnika, a zatem jego ustanowienie na jego rzecz jest zasadne.
Skarżący utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 787,30 zł. Dodatkowo Skarżący ma poważne problemy zdrowotne, co może mu znacznie utrudniać samodzielne występowanie w sprawie.
Dodatkowo, należy mieć na uwadze, iż w rozpoznawanej sprawie zapadł wyrok oddalający skargę, w związku z powyższym w celu ewentualnego wniesienia skargi kasacyjnej konieczne jest pojawienie się w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
Dlatego też, decydując o ustanowieniu pełnomocnika Referendarz sądowy kierował się także argumentacją zaprezentowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 czerwca 2008 r. (I FZ 240/08). Sąd ten stanął wówczas na stanowisku, że oceniając zasadność wniosku o przyznanie pełnomocnika Sąd powinien uwzględnić procesową konieczność jego powołania, tj. powinien brać pod uwagę takie elementy jak: aktualne stadium postępowania, dotychczasowy sposób postępowania strony przed sądem, konieczność posiadania szczególnych uprawnień przy wykonywaniu czynności procesowych - przymus adwokacko-radcowski (podkr. własne).
Wobec powyższego, a nadto wobec złożonych przez Skarżącego oświadczeń o wysokości uzyskiwanych dochodów i stanie zdrowia, uzasadnione jest stwierdzenie, że Wnioskodawca nie jest wstanie ponieść kosztów wynagrodzenia względem wybranego przez siebie profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.
W tym stanie rzeczy Referendarz sądowy, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.