Uzasadnienie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
2) D.B. dalej jako skarżąca lub strona, wniosła o zwolnienie od opłat sądowych w formularzu PPF oraz w piśmie z 13/6/2016 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał na bardzo trudną sytuację finansową. Poinformowała, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla utrzymania. Mieszka z ojcem - emerytem – i utrzymuje się z jego emerytury w kwocie 2 tys. zł miesięcznie.
Nie nadesłała – i to pomimo wezwania referendarza sądowego – kalkulacji kosztów życia, zestawienia dochodów i wydatków – który to obowiązek wynikał z doręczonego jej wezwania referendarza sądowego.
- 3) Referendarz sądowy wskazuje, że jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie o odpowiedzialność osób trzecich jest 100,- zł należne z tytułu wpisu od skargi do sądu, które zostało, uiszczone.
Skarżąca nie przedstawił żadnych dokumentów z których wynikałaby taka jej sytuacja finansowa, która uprawniałaby ją do skorzystania z prawa pomocy – zwłaszcza, że – jak wskazała – dysponuje w budżecie miesięcznym domowym kwotą 2 tys. zł. Nie wskazała żadnych okoliczności, które uniemożliwiałyby jej wygospodarowanie kwoty w wysokości wymagalnych kosztów sądowych.
Niezależnie od powyższego Skarżąca nie wykonała też wezwania referendarza sądowego we wskazanym w części historycznej zakresie, czym uniemożliwiła mu przyznanie prawa pomocy.
- 4) Z uwagi na to referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji.