Uzasadnienie
Sąd, postanowieniem z 17 września 2013 r. ustanowił J. W. adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 5 listopada 2013 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. A. S..
Adw. A. S. udzieliła substytucji adw. K. P. (k 33 akt sądowych). Substytut stawił się na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r., podtrzymał skargę i wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów postępowania. Oświadczył, ze koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części. Niezależnie od tego poparł skargę pismem z 20 stycznia 2014 r..
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie przed Sadem I instancji. Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy. W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem jest kwestionowana decyzja wydana w trybie nadzoru. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 55 zł i 20 groszy.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.